ขอโทษค่ะคุณ
มาเถอะค่ะ ที่รัก ไปเตรียมตัวคุณให้พร้อมเข้านอนกัน
ผมไม่ใช่คนพิเศษอะไร
แค่ผู้ชายธรรมดา กับความคิดธรรมดาๆ
ผมใช้ชีวิตแบบธรรมดา
ไม่มีใครสร้างอนุเสาวรีย์เพื่อระลึกถึงผม
และชื่อของผมก็จะถูกลืมไปในไม่ช้า
แต่ในแง่หนึ่ง
ผมประสบความสำเร็จอย่างงดงาม เท่าที่ใครจะเคยได้ใช้ชีวิต
- หล่อมาเลยนะ ดุ๊ค - รู้สึกดีน่ะ
ผมเคยรักคนอื่นด้วยทั้งใจ
และจิตวิญญาณ สำหรับผม นั่นเพียงพอแล้ว
ยังดีอยู่มั้ย แฮร์รี่
ฉันพยายามจะตายตลอดแหละ แต่พวกเขาก็ไม่ยอม
ก็นะ นายจะตามใจตัวเองทุกอย่างไม่ได้หรอก
วันสำคัญนะวันนี้
คุณก็พูดแบบนั้นทุกวันนั่นแหละ ปีศาจเฒ่า
ข้างนอกวันนี้อากาศดีนะคะ
ไปเดินเล่นกันเถอะ
ฉันว่าไม่ดีกว่า
เราต้องพาคุณออกไปข้างนอกบ้างนะคะ
มาเถอะ ที่รัก ไปสูดอากาศสดชื่น
- จะดีกับตัวคุณนะคะ - สวัสดี
ฉันขอโทษนะคะ วันนี้คงไม่ดีเท่าไหร่
ฉันไม่คิดว่าเธอจะเอาอะไรทั้งนั้น
ว่าไงคะ
นี่ดุ๊คค่ะ เขามาอ่านหนังสือให้คุณฟัง
อ่านหนังสือเหรอ
ไม่ดีกว่า ไม่รู้สินะ
เถอะน่า แล้วคุณจะชอบเขา เขาตลกมากนะ
อา...
เอาล่ะ คราวที่แล้วถึงตรงไหนนะ
โอ้ ใช่ๆ ถึงตรงค่ำคืนที่งานเทศกาล
"โนอาห์ อยู่ที่นั่นกับเพื่อนของเขา ฟินน์กับซาราห์"
- โนอาห์เหรอ - นั่นคือที่ที่พวกเขาพบกัน...
6 มิถุนายน 1940
แอลลี่อายุ 17 ปี
- ชายตัวเล็กได้รางวัล - แม่งเอ๊ย!
- ขอบคุณที่มาเล่นนะครับ - ฮา นายนี่ตลกจังนะ
เพื่อน ฉันตีสุดแรงเลยนะ
จะบอกอะไรให้ เครื่องเล่นพวกนี้มันโกงเรา
- หวัดดีครับ - สบายดีมั้ย
นี่ พวกคุณชื่ออะไรน่ะ
เร่เข้ามาทางนี้
เครื่องเล่นมาแรง เย่
- ผู้หญิงคนที่อยู่กับซาราห์คือใครน่ะ - เธอชื่อแอลลี่ แฮมิลตัน
มาอยู่ช่วงหน้าร้อนที่นี่กับครอบครัว
พ่อเธอรวยล้นฟ้าเลย
- ฟินน์! - จ้ะ ที่รัก
ดูสิ ผมได้รางวัลมาให้คุณด้วย
อ๊าย ฟินน์ ขอบใจจ้ะ!
- โอ๊ย! - เย่
ยอดไปเลย ใช่มั้ยล่ะ
เฮ้ แอลลี่ คุณอยากกินสายไหมรึเปล่า
- อืม โอเค - นั่นน่าจะสนุกมากเลยนะ
นายมีโอกาสแค่ครั้งเดียวนะ ไอ้ลูกชาย
- คุณอยากเต้นรำกับผมมั้ย - ไม่ล่ะ
- ทำไมไม่ล่ะ - เพราะฉันไม่อยากไง
โนอาห์ เธอมากับเรานะ
นี่ แอลลี่ คุณอยากไปนั่งชิงช้าสวรรค์มั้ย
- อยากสิคะ - ตกลง
โทษที
- โนอาห์ คาลฮูน - อะไรนะ
ทำงานอยู่ที่โรงไม้กับฟินน์
เหรอ...
เธอเห็นที่เขายืน ใกล้จนจมูกแทบจะชนกับฉันเลยมั้ย
เห็นแล้ว แต่นั่นโนอาห์นี่นะ
ฉันเซอร์ไพรซ์นะ ที่เขาแวะมาด้วย
ฉันว่าเขาชอบเธอแหละ
เฮ้ย อะไร...ไอ้บ้า...
ปล่อยนะ อย่าแตะต้องตัวฉัน
- เฮ้ย! - ฉัน... เอ่อ!
- แกทำอะไรเนี่ย - เฮ้ ทำแบบนั้นไม่ได้นะเว้ย!
ลงไปแล้วเดี๋ยวจ่ายตังค์ให้นะ ทอมมี่
ผมโนอาห์ คาลฮูน
- แล้วไงล่ะ - แล้วก็ยินดีที่ได้รู้จักไง
- แอลลี่ หมอนี่เป็นใคร - ฉันไม่รู้จัก โนอาห์ คาลฮูน
- ผมอยากพาคุณไปเที่ยวจริงๆนะ - เพื่อน! เกรงใจกันบ้างมั้ย
เก้าอี้เดียวนั่งเกินสองคนไม่ได้นะ โนอาห์
โอเค ทอมมี่ ก็ได้
ลงมาเถอะ โนอาห์ เดี๋ยวก็หล่นมาตายหรอก!
โนอาห์ พอเถอะน่า
ทีนี้ คุณจะไปเที่ยวกับผมมั้ย
อะไรนะ
- ไม่ - ไม่เหรอ
เฮ้ พวก เธอเพิ่งปฏิเสธนายไป
ทำไมไม่ล่ะ
ไม่รู้สิ เพราะฉันไม่อยากไปมั้ง
โนอาห์!
งั้นคุณก็ ทำให้ผมไม่มีทางเลือกแล้ว
คุณพระช่วย
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
- โนอาห์ เลิกเล่นบ้าๆสักที - แกทำอะไรน่ะ
- โนอาห์ จับท่อนเหล็กไว้ด้วย - ผมจะถามคุณอีกครั้ง
คุณจะไป...
- หรือไม่ไปเที่ยวกับผม - โนอาห์ นายเก่งที่สุด เอาเลย
- ให้ตายสิ มือผมกำลังลื่น - ก็จับท่อนเหล็กไว้สิ ตาทึ่ม
- ไม่จนกว่าเธอจะตกลง - โถ่ ยอมๆไปกับเขาเถอะทูนหัว
- ก็ได้ ตกลง ฉันจะไปเที่ยวกับคุณ
- อะไรนะ - ไม่ ไม่ต้องจำเป็นทำเพื่อผมหรอก
ไม่ ไม่ใช่ ฉันอยากไป
- คุณอยากไปเหรอ คุณอยากไปสินะ - ใช่!
- พูดสิ - ฉันอยากไปเที่ยวกับคุณ
- พูดอีกทีซิ - ฉันอยากไปเที่ยวกับคุณ
ก็ได้ ตกลง เราจะไปเที่ยวกัน
นึกว่าตัวเองฉลาดนักใช่มั้ยห๊ะ
นั่นไม่ขำเลยนะ โนอาห์ อีตาบ้า!
ไมเป็นไรจ้ะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
คุณทำอะไรน่ะ
อย่าทำแบบนั้นเลยนะ
ได้โปรดอย่าทำผม แอลลี่
ไม่อยากจะเชื่อเลย...
พระเจ้า
อวดดีไม่ออกเท่าไหร่แล้วสินะ ใช่มั้ย
ผมเอาคืนแน่
แหม นายอาจจะทำ หรืออาจจะไม่ทำก็ได้
- เขาได้พูดอะไรกับนายมั้ย - โอ้ นายดูนั่นสิ
ผู้หญิงคนนั้นจากที่งานเทศกาลใช่มะ
คุณจำผมได้มั้ย
ได้สิ แน่นอน นายกางเกงในใช่มั้ยล่ะ
- คือผม... - ฉันจะไปลืมได้ยังไง
ใช่ คือผมอยากจะเคลียร์กับคุณ
เพราะว่าผมเสียใจกับเรื่องคืนนั้นมาก
มันเป็นการกระทำที่โง่จริงๆ
ไต่ขึ้นไปบนชิงช้าสวรรค์เพื่อจะได้คุยกับคนบางคน
แต่ผมจำเป็นต้องได้อยู่ข้างกายคุณ
ผมถูกดึงดูดเข้าหาคุณ
โอ้...แหม ช่างพูดนะ!
คุณพูดแบบนั้นกับผู้หญิงทุกคนเหรอ
- เปล่า - นั่นสินะ
คืนก่อนฉันเห็นคุณ อยู่กับผู้หญิงตัวเล็กๆที่ผูกริบบิ้น
- คืนนี้คุณจะทำอะไรรึเปล่า - อะไรนะ
หรือไม่ก็คืนพรุ่งนี้ หรือสุดสัปดาห์นี้ เมื่อไหร่ก็ได้
- ทำไมเหรอ - ทำไมน่ะเหรอ ก็เดทของเราไง
เดทอะไรกัน
- เดทที่คุณตกลงกับผมไว้ - เปล่า...
ต้องใช่สิ คุณทั้งสัญญาแล้วก็สาบานเลยด้วย
สงสัยว่าฉันจะเปลี่ยนใจแล้วล่ะ
ฟังนะ ผมรู้ว่าคุณกำลังโดนผู้ชายตัวสกปรก เดินเข้ามาหา
อยู่บนถนน... คุณไม่รู้จักเขา
คุณไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักตัวเอง
แล้วเมื่อไหร่ที่ผมเจออะไรที่ชอบ
ผมจะต้องได้... ผมรักมัน
ผมจะ... แบบว่า คลั่งมันเอามากๆ
โอเค คุณกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย
เรื่องคุณ
คุณนี่เก่งนะ
- อะไร - คุณเก่งดี
- ไม่ใช่นะ คุณเข้าใจผมผิดแล้ว - คุณเก่ง จริงๆ
- คุณมันมหัศจรรย์ - ผมเปล่า
คุณเก่งจริง ฉันประทับใจเลยล่ะ
- ผมไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอดหรอกนะ ขอโทษด้วย - โอ้ ใช่สิ คุณเป็นแน่
ผมเป็นคนตลกก็ได้ ถ้าคุณต้องการ...
ช่างครุ่นคิด เอ่อ ฉลาด
เอ่อ เชื่อโชคลาง กล้าหาญ
และ เอ่อ... ผมว่องไวได้
ผมเป็นได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ
แค่บอกผมมาว่าคุณต้องการแบบไหน แล้วผมจะทำให้คุณ
คุณมันงี่เง่า
ผมเป็นแบบนั้นก็ได้
เถอะน่า แค่เดทครั้งเดียว จะเป็นอะไรไป
อืม... ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ
แล้วผมควรทำไง ถึงจะเปลี่ยนใจคุณได้
ฉันว่า เดี๋ยวคุณก็คิดออก
- นายแน่ใจนะว่าเธอมา - ใจเย็นหน่อยสิเพื่อน ทุกอย่างจัดไว้แล้ว
เราจะเจอเธอตอนรอบดึก
ดูนั่นสิ ฉันบอกนายว่าไงล่ะ มาเร็ว
คุณพระช่วย บังเอิญจังเลย!
ฉันต้องคุยกับเธอหน่อยแล้ว
- เขาอยู่ที่นี่! - แอลลี่ เธอจำโนอาห์ได้ใช่มั้ยจ๊ะ
- ใช่ ฉันจำได้ - เหรอ
- มานี่มา - ฟินน์คะ!
- หวัดดี - หวัดดี
- ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้งนะ - เช่นกันค่ะ
- คุณดูสวยมาก - แหม ขอบคุณค่ะ
สวยมากจริงๆ
คุณสวยมาก นายก็หล่อมาก
แล้วผมก็รู้ว่าผมหล่อ ทีนี้เราเข้าไปดูหนังกันได้ยัง
- มันจะเล่นแล้วนะ - เชิญคุณก่อน
นายกลับมานี่เลยนะ แอบเนอร์น้อย
เธอจับฉันไม่ได้หรอก เดซี่ เม!
เซดี้ ฮอว์กิ้น เม ต่างหากย่ะ ฉันจับนายได้แน่!
ฉันเร็วกว่าเธออีก
ไม่ ไม่!
ฉันจะจับนายให้ได้!
ฉันกำลังจะโดน...
ฉันมาแล้ว!
เธอวิ่งเร็วๆไว้ดีกว่านะ!
ยัยโพลแคท อยากเอาก็เอาเลย
รอฉันด้วย
หนังเรื่องนั้นเป็นเรื่องยังไงน่ะ
- เชิญเลยครับ - ขอบคุณค่ะ
- พวกนายทำอะไรอยู่น่ะ - อยากเดินไปกับผมมั้ย
มีอะไรกันเหรอ
- ค่ะ - เราจะเดินไป
พวกนายรักกันมั้ยเนี่ย
- หา - อ้อ เข้าใจละ
- พวกนายรักกันนี่หว่า - อย่าทำอะไรที่ฉันไม่ทำล่ะ
โอเค บาย
ก็ได้ ก็ได้
สนุกดีนะ
ฉันไม่ได้ดูหนังมานานมากแล้ว
จริงเหรอ
ไม่ได้ดูเลยตั้งแต่ฉันยังเล็กน่ะ
อะไรนะ
เปล่า ฉัน..
ฉันยุ่งมากน่ะ รู้มั้ย ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่
คุณยุ่งเหรอ
ฉันมีตารางที่เคร่งครัดมาก
แต่ละวันของฉันถูกกำหนดไว้แล้ว
ตื่นนอนตอนเช้า... กินข้าวเช้า เรียนเลข เรียนละติน กินข้าวเที่ยง
เรียนเทนนิส เรียนเต้น... บางทีก็เรียนทั้งสองอย่าง...
เรียนภาษาฝรั่งเศส เรียนเปียโน จากนั้นก็กินข้าวเย็น
แล้วหลังจากมื้อเย็น ฉันก็จะใช้เวลากับครอบครัว
แล้วจากนั้นฉัน... ฉันก็ต้อง อ่านหนังสือ
ว้าว ฟังดูเป็นเส้นทางสู่ความสำเร็จนะ
พนันกันได้เลย
เราสมัครไปทุกวิทยาลัย...
อืม... ที่แรดคลิฟ ที่ซาราห์ ลอว์เรนซ์... เราอยากเข้าที่พวกนั้น
- แล้วเรานี่คือใคร - อะไรนะ
คุณเพิ่งจะพูดว่า "เราอยากเข้าที่พวกนั้น"
อ๋อ แม่กับพ่อน่ะ
เราตัดสินใจทุกอย่างร่วมกัน
ทุกอย่างเลยเหรอ
เปล่า ก็ไม่ใช่ทุกอย่างหรอก
แต่เรื่องสำคัญๆก็ใช่
แล้วอย่างอื่นนอกจากนั้น คุณเลือกได้ด้วยตัวเองเลยใช่มั้ย
- อย่ามาหยาบคายนะ - ขอโทษที
แค่ลองคิดดูอยู่ ว่าคุณทำอะไรเพื่อความสนุกบ้าง
คุณหมายความว่ายังไง
หมายถึง...
ไม่รู้สิ ผมหมายถึงเรื่องพวกนั้น
เป็นเรื่องที่คุณจำเป็นต้องทำ ใช่มั้ยล่ะ
แล้วมีอะไร ที่คุณทำเพราะว่าอยากทำบ้างล่ะ
ก็บอกไปแล้วไง
ไม่รู้สินะ
นี่มันทำผมประหลาดใจ
ทำไมล่ะ
ผมคิดอยู่เสมอว่า คุณออกจะ...
ออกจะอะไร
แค่...
- เป็นอิสระ - อะไรนะ
เป็นอิสระ
ฉันเป็นอิสระน่ะสิ
คุณดูไม่เหมือนเลย
ฉันก็เป็นล่ะ
มาทางนี้ ผมอยากให้คุณดูบางอย่าง
- โนอาห์ คุณกำลังทำอะไรน่ะ - ตามมาเถอะน่า
- เดี๋ยวก็ถูกชนเอาหรอก - ถนนโล่งอย่างนี้น่ะเหรอ
พ่อกับผมเคยออกมาตรงนี้
นอนลงแล้วก็จ้องดูไฟสัญญาณเปลี่ยนสี
ดูมันเปลี่ยน จากเขียวไปแดงไปเหลือง
คุณลองดูก็ได้นะ ถ้าคุญอยากลอง
- ไม่ล่ะ - ทำไมไม่ล่ะ
ก็เพราะว่า ไม่รู้สิ... แต่คุณลุกขึ้นทีจะได้มั้ย
นั่นแหละปัญหาของคุณ รู้ตัวมั้ย
คุณไม่ทำตามอย่างที่คุณต้องการ
ก็ได้
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีรถมา
- เราก็ตาย - อะไรนะ
ผ่อนคลายเถอะ จงไว้ใจ
คุณจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะไว้ใจนะ
โอเค
ระบายสี
คุณถามฉันนี่ ว่าฉันทำอะไรเพื่อตัวเอง
- อะไรเนี่ย - ฉันชอบระบายสี
เหรอ
ส่วนมากแล้ว ฉันจะมี ความคิดมากมายเด้งไปมาอยู่ในหัว
แต่พอมีพู่กันอยู่ในมือ
โลกก็จะเงียบลง
ออกไปจากถนนสิโว้ย!
คุณโอเคมั้ย
ทำไมถึงหัวเราะล่ะ
โอ้ สนุกดีนะ
คุณอยากจะเต้นรำกับผมมั้ย
ค่ะ
ตอนนี้เหรอ
ตรงนี้เหรอ
เราไม่ควรเต้นรำกันกลางถนนนะ
ใครบอกว่าจะเต้นบนถนนกันล่ะ
แล้วเราก็ไม่มีเพลงอะไรด้วย
เราก็ร้องเองไง
บัม บัม
บัม บัม บัม
บัม
บัม บัม
บัม บัม บัม บัม บัม
คุณเป็นนักร้องที่ไม่ได้เรื่องเลย
ผมรู้น่า
แต่ฉันชอบเพลงนี้นะ
ฉันจะได้พบคุณ
ในสถานที่เก่า
ทุกที่ที่คุ้นเคย
ว่าในหัวใจของฉันดวงนี้
ได้โอบกอดไว้
เนิ่นนานไปทั้งวัน
ในคาเฟ่เล็กๆแห่งนั้น
ที่สวนสาธารณะที่ข้ามทางนั้นไป
บนม้าหมุนของเด็กๆ
- ที่ต้นเกาลัด... - หน้าร้อนทางภาคใต้นั้น
ไม่ได้แตกต่างไป ในการทดสอบความรักที่เยาว์วัย
- ที่บ่ออธิษฐาน - มันเต็มไปด้วยคำเตือนและความสงสัย
โนอาห์กับแอลลี่ เป็นภาพสื่อชัดเจนถึงหนึ่งหนุ่มกับหนึ่งสาว
ออกเดินทางไปบนถนนที่ทอดยาว
โดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา
พวกเขาตกหลุมรักกัน ใช่มั้ยคะ
- ใช่ครับ - ดีจัง
ฉันชอบเรื่องแบบนี้ค่ะ เล่าต่อสิ
หลังจากคืนนั้น
แอลลี่กับโนอาห์ ใช้ทุกโมงยามที่ลืมตาตื่นด้วยกัน
และในไม่ช้า พวกเขาก็ไม่อาจแยกจากกันได้
- โนอาห์ มาเร็ว - เรือของนายเอาชนะฉันไม่ได้หรอก
นั่นมันดีมากเลย
"เศษละอองหยาดหยดงดงาม
รายการที่ถูกเพิกเฉย
หยดแล้วหยดเล่า
ในตอนที่ผมเรียกมันเข้ามาหา
หรือดื่มให้แก่มัน
บทกลอนที่แท้จริง สิ่งที่เราเรียกว่าบทกลอน
จะฉายภาพที่ชัดเจน บทกลอนของความสันโดษแห่งค่ำคืน
และของชายเฉกเช่นผม
กลอนบทนี้ หลบเร้นเอียงอายและไม่ถูกพบเห็น
ที่ผมแบกรับไว้เสมอ และที่ชายทุกคนแบกรับไว้เช่นกัน"
ไม่เลวสำหรับวิทแมนนะ
เฮ้ นั่น เรามีแขกมา
ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจเข้ามาขัดจังหวะ
แหม ขอโทษอะไรกัน ขึ้นมานี่มา ที่รัก
เราใช้อะไรจากตรงนี้ได้นิดหน่อย นอกจากกลิ่นของท่อนไม้
พ่อครับ นี่อลิสัน แฮมิลตัน
อลิสัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ
- แอลลี่ค่ะ - แอลลี่
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณคาลฮูน
แหม คุณคาลฮ... อะไรกัน ฉันดูแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เรียกฉันว่าแฟรงก์ก็ได้
- มานี่สิ นั่งลงก่อน - ได้ค่ะ
แอลลี่สินะ เธอน่ารักน่าดูเลยนะไอ้ลูกชาย
- ครับ - เธอน่ารักมากกว่าที่แกเคยบอกอีก
- โอ้ จริงเหรอนั่น - ไม่ ไม่จริงหรอก
อย่าไปเชื่อที่พ่อพูดเลย
- เธอเอาอะไรมาด้วยนี่ - เอิ่ม ฉัน... เอ่อ ฉันแค่...
ฉันเอาของมาฝากน่ะค่ะ
ขอดูหน่อยซิ เรามาดูกัน
เธอวาดเองเหรอ
สวยนะเนี่ย ดูซะก่อน
มีรูปสวยชิบหายอยู่ตรงนี้
ฉันรู้แล้วว่าเราจะแขวนไว้ตรงไหนดี ขอบใจมากนะ
กลอนบทตะกี๊ เพราะดีนะคะ
ใครแต่งเหรอคะ
- แอล... - วิทแมนน่ะ
รู้มั้ยตอนเขายังเล็ก เขาเคยติดอ่างน่าดู
- พ่อ... - เอ๊าก็มันเรื่องจริง
- ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ - พระเจ้า ผมแค่พูดตะกุกตะกักเฉยๆ
จะตะกุกตะกักหรือติดอ่าง มันต่างกันตรงไหน
เขาพูดอะไรมาฉันไม่เข้าใจเลยสักอย่างเดียว
เลยต้องบังคับให้เขาอ่านกลอนออกเสียงให้ฟัง
ช่วงแรกๆก็ออกมาไม่สวยเท่าไหร่
แต่หลังจากนั้นอาการติดอ่างของเขาก็หายไป
แหม เป็นความคิดที่ดีนะคะ กลอนพวกนั้น
ใช่ ฉันก็คิดอย่างนั้น
เหลือเชื่อ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
ส่วนตัวแล้วฉันเป็นแฟนของเทนนีสัน แต่ฉันก็ชอบวิทแมน...
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ไม่รู้เหมือนกัน
เธออยากได้อาหารเช้าสักหน่อยมั้ย กินอาหารเช้ากัน
- อาหารเช้าเหรอคะ - ใช่
- พ่อครับ นี่มันสี่ทุ่มนะ - แล้วมันเกี่ยวอะไรกันล่ะ
จะดึกดื่นแค่ไหนถ้าอยากกินแพนเค้ก ก็กินได้ตลอดแหละ
- มาเถอะ กินอาหารเช้ากัน - ได้เลยค่ะ
มันเป็นความรักที่ไม่น่าเป็นไปได้
เขาเป็นเด็กหนุ่มชาวชนบท เธอเป็นเด็กสาวในเมือง
เธอมีทุกอย่างเพียบพร้อมอยู่แทบเท้า
ขณะที่เขาแทบไม่มีอะไรพอใช้
โนอาห์ มาเร็ว
วู้!
ดูเราสองคนสิ
คุณทำอะไรน่ะ
คุณคิดว่าในชาติหน้า ฉันอาจจะเป็นนกก็ได้รึเปล่า
คุณหมายความว่าอะไร
เหมือนการกลับชาติมาเกิดน่ะ
ผมไม่รู้สิ
ฉันคิดว่าอาจจะเป็นได้นะ
พูดสิว่าฉันเป็นนก
ไม่ล่ะ
- อย่าทำแบบนั้น - พูดสิว่าฉันเป็นนก
หยุดเลย หยุดเดี๋ยวนี้เลย
- คุณไม่ใช่ - พูดมา!
- คุณเป็นนก - ใช่
ทีนี้พูดว่าคุณก็เป็นนกเหมือนกัน
ถ้าคุณเป็นนก ผมก็เป็นนก
- มาเถอะ ที่รัก - พ่อจะทำอะไรน่ะ
อย่านะ อย่า!
เอาล่ะ ตอนนับสามนะ โอเคมั้ย
ง่ายจะตาย นับสามนะ พร้อมมั้ย
- โอเค โอเค - 1...
- 2... 2... - 2...
...3! - ไม่อ่ะ! ฉันทำไม่ได้
ลงมาในน้ำ!
- ลงมา! ผมขอโทษนะ - มาเถอะน่า ขี้ขลาดไปได้
ลงมาในน้ำเถอะ ที่รัก ที่ของผม คุณลงมาได้มั้ย
- ลงไปในน้ำสิ - ฉันทำไม่ได้
- ไป! - ลงมาในน้ำ!
- 1... - มาเร็ว โดดเลย
- 2... - 3
ขับไปเรื่อยๆ! ไม่ๆๆ
- เอามันเข้าที่ซะ - ข้างล่างนี่เหรอ
แล้วขยับ แล้วค้างไว้
ไม่ อย่าขยับมันสิ!
ฉันไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไร
พวกเขาไม่ได้เห็นพ้องตรงกันนัก
ความจริงแล้ว พวกเขาแทบจะไม่เห็นอะไรตรงกันเลย พวกเขาเถียงกันตลอดเวลา
- อย่าจูบฉันนะ! - อย่าผลักผมสิ
และพวกเขาก็ท้าทายกันและกันทุกวัน
แต่แม้ว่าพวกเขาจะแตกต่างกันเพียงไหน
พวกเขาก็มีสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่เหมือนกัน
พวกเขาคลั่งไคล้กันและกันมาก
โอเค ฉันต้องไปแล้ว
- ไม่ - ใช่สิ ฉันต้องไป
แอลลี่
พ่อ โอ๊ย พ่อคะ พ่อ...
หนูไม่เห็นว่าพ่ออยู่ตรงนั้น
พ่อทำหนูตกใจหมด
เมื่อกี๊ดูสนิทสนมกับเด็กนั่นจังเลยนะ
ค่ะ
พาเขามาที่บ้านวันอาทิตย์นี้
พ่ออยากจะเจอ หนุ่มคนนี้หน่อย
ได้ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ พ่อ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
ให้ตายสิ
เด็กผู้ชายพูดว่า "พ่อครับ ผมไม่เข้าใจ"
แล้วเขาก็พูดว่า "ก็ ตามทฤษฎีแล้ว เราทั้งคู่เป็นเศรษฐี แต่ในความเป็นจริง
เราอาศัยอยู่กับพวกคุณตัวกลุ่มหนึ่ง"
บิชอพสตีเว่นเป็นคนเล่าให้ผมฟัง
โอลิเวียร์ ช่วยเอาขวดเหล้านั้น... ออกไปจากหน้าสามีฉันหน่อยได้มั้ยจ๊ะ
ฉันคิดว่า เขาดื่มมากไปหน่อยแล้ว
- ผมไม่เข้าใจเลย - ตั้งใจหน่อยสิ
แล้วเธอทำงานอะไรเหรอโนอาห์
ผมทำงานอยู่ที่โรงไม้กับฟินน์ครับ
หลักๆก็เลื่อยไม้ รับท่อนซุง... แล้วก็ลอกเปลือกไม้ครับ
ฟังดูดีเลยจ้ะ ที่รัก
ขอบคุณครับ
ขอโทษที่ถามนะ ว่าแต่ งานนี้ได้เงินเท่าไหร่กันเหรอ
เอิ่ม ผมได้เงินเท่าไหร่น่ะเหรอครับ
ประมาณ 40 เซนต์ต่อชั่วโมงครับ
ก็ใช่ว่ามันไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ผมก็ไม่ได้ต้องการมากมายอะไร
แล้วส่วนมากผมก็เก็บสะสมเอาไว้ด้วย
กินกันเถอะ ดีมั้ย
ดีค่ะ! โอ้ อันนี้ดูน่ากินจัง
โนอาห์จ๊ะ เธอกับแอลลี่ ใช้เวลาอยู่ด้วยกันบ่อยมากเลยนะ
พวกเธอจะต้องชอบกันและกันมากแน่ๆ
มันกำลังจริงจังขึ้นเรื่อยๆสินะ
ครับ คุณนาย
นี่ก็ใกล้จะหมดหน้าร้อนแล้ว เธอจะทำยังไงต่อล่ะ
คือว่า ชาร์ลสตันก็ห่างไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเองนะครับ
แต่แอลลี่ จะไปที่ซาราห์ ลอว์เรนซ์
เขาไม่ได้บอกเธอเหรอ
เปล่าครับ เธอไม่ได้บอกผมเรื่องนั้น
ฉันเพิ่งได้จดหมายมาค่ะ ก็ว่าจะบอกคุณอยู่
ไม่เป็นไรจ้ะ
แล้วซาราห์ ลอว์เรนซ์ ก็อยู่ที่นิวยอร์ค
ผมไม่รู้เลยครับ
แอน เอาเรื่องนี้มาคุยบนโต๊ะอาหารค่ำ มันออกจะน่าอึดอัดไปหน่อยนะ
ให้เด็กๆเขาสนุกกัน อย่าเอาอะไรมาเครียดเลย
ตอนนี้ฉันรูดซิปปากแล้วค่ะ
ผมมีเรื่องตลกอีกเรื่องเกี่ยวกับแม่ชี กับม้าที่ยืนอยู่ 4 ตัว
- หยุดเลย - นั่นไม่ใช่ผม
ฉันจะลุกออกจากโต๊ะ ถ้าคุณเล่าเรื่องตลกอีกแม้แต่เรื่องเดียว
วู้ว!
ผมจะทำมัน
- ใช่ - ใช่เลย
เด็กนั่นมุ่งมั่นมากเกินไป สำหรับเด็กสาวที่มีฐานะอย่างเธอ
ไม่หรอก ก็แค่ความรักช่วงหน้าร้อนสั้นๆ
นั่นแหละปัญหา
แอลลี่อยู่ข้างนอกนั่นเหรอ
คุณอยากจะไปที่อื่นไหม
ค่ะ
รอนี่นะ
แอลลี่!
มาเร็ว
เอาละ ก้าวขา
ก้าว ไม่ อย่านะ...
เอาล่ะ อยู่ตรงนั้นนะ
อย่าเพิ่งลืมตานะ
ลืมได้
คฤหาสน์วินด์เซอร์
สร้างขึ้นในปี 1772
มีข่าวลือว่าฟรานซิส มาเรียน...
ขอภรรยาของเขาแต่งงานตรง เอ่อ บันไดนี้
- หืม - ระวังหน่อย
อันตรายนะ ตรงนี้มันพังแล้ว ดูนั่นสิ
ที่นี่...
มันใหญ่โตมากเลย
ใช่ โกดังผุๆชิ้นใหญ่ยักษ์
ก็จริงนี่
แต่วันนึงผมจะซื้อมัน แล้วก็จะซ่อมมัน
ทั้งหมดที่ต้องการก็คือพื้นใหม่
แล้วก็ผนังใหม่ กับหลังคาใหม่
- แค่นั้นเหรอคะ - แล้วก็น้ำประปากับไฟฟ้า
- กับเฟอร์นิเจอร์ - ใช่ กับเฟอร์นิเจอร์
แต่มันอยู่ติดน้ำเลยนะ
แล้วยังมีโรงนาเก่าๆ หลังใหญ่อยู่ข้างนอกนั่นอีก...
ผมเปลี่ยนมันให้เป็นที่ทำงานของผมได้
แล้วฉันล่ะคะ
ฉันไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นในเรื่องนี้เลยเหรอ
คุณอยากออกความเห็นเรื่องนี้เหรอ
ก็ต้องอยากสิคะ
คุณอยากได้อะไรล่ะ
ฉันอยากได้บ้านสีขาว...
กับบานเกล็ดสีฟ้า...
กับห้องที่มองออกไปเห็นแม่น้ำ ฉันจะได้วาดรูปได้
- มีอะไรอีกมั้ย - มีค่ะ
ฉันอยากได้ชานระเบียงเก่าใหญ่ๆ ล้อมรอบบ้านทั้งหลัง
เราจะได้ดื่มชา...
แล้วดูพระอาทิตย์ตกดินกัน
- ได้ครับ - สัญญานะ
อาฮะ ผมสัญญา
ดีค่ะ
- คุณจะไปไหนน่ะ - ในนี้ค่ะ
ฉันเล่นเพลงช็อปสติ๊กไม่ได้ ถ้าคุณทำแบบนั้นนะ
โอ้ พระเจ้า
โอ ทำรักกับฉันสิ
- โนอาห์คะ - ว่าไง
เอิ่ม...
ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนพูดเอง ว่าอยากให้คุณทำรักกับฉัน
- แต่ฉันคิดว่าคุณ... - ว่าไง
คุณต้องพูดกับฉัน ไปจนจบเรื่องนี้
- ได้ คุณไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
- ผมทำให้คุณเจ็บรึเปล่า - เปล่าค่ะ เปล่า
ฉันแค่... แค่คิดอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด
ฉันก็แค่... ฉันกำลังคิดว่า...
ช่างมันเถอะ
คุณคิดอะไรอยู่คะ ตอนนี้คุณกำลังคิดอะไรอยู่
แบบว่า ณ วินาทีนี้น่ะค่ะ
คุณรู้อยู่แล้วรึเปล่าว่าจะเป็นแบบนี้ ตอนที่คุณพาฉันมาที่นี่
- ไม่รู้ - ไม่รู้เหรอ
- ไม่รู้ - คุณไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยเหรอ
- แน่นอนผมต้องคิดสิ - คิดเหรอคะ
- อาฮะ - แล้ว คุณคิดว่ายังไง
ฉันกำลังพูดมากไปแล้ว ใช่มั้ยคะ
โอเค โอเคค่ะ ฉันจะเงียบแล้ว
แม่ชอบพูดแบบนี้
โอเค
- คุณไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
- อาฮะ - ตกลง
ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมคุณถึงเงียบนักล่ะ
ไม่คิดอะไรสักเรื่องเลยเหรอ
ฉันแทบจะเป็นบ้าไปอยู่แล้ว
แต่กับคุณ ไม่เลย ทุกอย่างเรียบร้อยดี
คุณไม่ห่วงกังวลอะไรสักเรื่องเลยเหรอคะ
ขอโทษค่ะ
ฉันอยากให้เรื่องนี้มันสมบูรณ์แบบ
ทีนี้ฉันก็เงียบไม่ได้อีกเลย
ผมรักคุณนะ
คุณรู้มั้ย
ฉันก็รักคุณเหมือนกัน
ค่ะ
คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลยนะ ถ้าคุณไม่อยากทำ
ไม่ค่ะ ฉันอยากทำ อยากจริงๆ
โนอาห์! โนอาห์!
อะไร ฟินน์ ออกไปจากที่นี่เลย!
ฟังนะ ฉันขอโทษที แต่พ่อแม่ของแอลลี่กำลังเป็นบ้าไปแล้ว
พวกเขาให้ตำรวจทุกคนในเมือง ออกตามหาตัวเธอให้วุ่น
- พ่อกับแม่แจ้งตำรวจให้ตามหาหนูเหรอ - ใช่
นี่มันตีสองแล้วนะ เราก็ต้องแจ้งตำรวจสิ
ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกไม่เป็นอะไร ลูกไปไหนมา
คุณแฮมิลตันครับ ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง
ขอเวลาเราสักครู่นึงได้มั้ย
ฉันอยากจะคุยกับลูกสาวฉัน
ตามลำพังนะ สาวน้อย
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ คุณตำรวจ
ได้ทุกเมื่อ จอห์น
ตรงกลับบ้านเลยนะ มันดึกมากแล้ว
คุณครับ มันไม่ใช่ความผิดของเธอเลยจริงๆ
ผมลืมเรื่องเวลาไปเอง
ไปนั่งสิ
หนูขอโทษค่ะพ่อ
- เขาเป็นนักข่มขืนรึเปล่า - ไม่ใช่ค่ะ
- เช่นอะไรล่ะคะ แม่ - ลูกต้องเลิกไปพบกับโนอาห์
ลูกออกไปเที่ยวเตร่ กับเด็กนั่นจนตีสอง
แล้วเรื่องนี้มันต้องหยุดสักที
ฉันไม่ได้ใช้เวลา 17 ปีในชีวิต
เพื่อเลี้ยงลูกสาวจนโต และให้เธอทุกอย่าง...
เพื่อที่เธอจะโยนมันทิ้งไป กับความรักช่วงหน้าร้อน
พ่อคะ ช่วยพูดหน่อย!
แล้วสุดท้ายลูกก็จะจบลง ไม่ตรงที่อกหักก็ท้อง
- แอน ขอร้องล่ะ - เขาเป็นเด็กดีนะ
- เขาก็เป็นเด็กดี แต่ว่าเขา... - เขาอะไร อะไรล่ะคะ บอกหนูมาสิ
เขาเป็นแค่ขยะ ขยะ ขยะน่ะ... ไม่เหมาะกับลูก
ขยะเหรอ
อย่าแตะหนูนะ!
พอได้แล้วนะ ลูกจะไม่พบกับเขาอีกต่อไป จบแค่นี้แหละ
- ไม่ มันไม่จบแค่นั้น - ใช่สิ มันจบแล้ว
- ไม่ มันไม่จบ! - แอลลี่!
แม่ไม่ต้องมาบอกหนู ว่าหนูควรจะรักใคร
- รักเหรอ - ใช่ค่ะพ่อ หนูรักเขา
หนูรักเขา
เขาไม่คู่ควรกับหนูหรอก ลูกรัก
หนูรักเขา
ลูกเพิ่งจะอายุแค่ 17 ลูกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรักหรอก
แล้วแม่รู้เหรอคะ
แม่ไม่ได้มองพ่อ แบบที่หนูมองโนอาห์
แม่ไม่แตะต้องตัว หรือหัวเราะ
แม่ไม่เล่น แม่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรักหรอก
โนอาห์คะ
เฮ้ เดี๋ยว
คุณจะไปแล้วเหรอ
พระเจ้าช่วย ฉันเสียใจจริงๆ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรพูดอะไร ฉันอับอายจริงๆ
- ไม่เป็นไรหรอกนะ - เป็นสิ
- ไม่เป็น - เป็นสิ มันเป็น
ไม่
- ผมจะไปแล้ว - ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากให้คุณไป
ผมมีเรื่องอะไรให้ต้องคิดหน่อย
คุณจะต้องคิดเรื่องอะไรกันคะ ห๊ะ
มานี่ พูดกับฉันสิ
พูดกับฉัน!
เรื่องอะไรล่ะ คุณอยากให้...
คุณกำลังจะจากไป!
คุณกำลังไป
แล้วผมก็ต้องอยู่ที่นี่
แล้วผมก็มีความสุขมาก ที่คุณกำลังไป
แต่คุณก็จะมีเรื่องอีกเป็นล้านที่ต้องทำ
- ไม่ - คุณมีอะไรอีกมากมายรออยู่ข้างหน้า
- อย่าพูดแบบนั้น - มันเรื่องจริง
ผมจะไม่มีของดีๆ ที่หรูหรา
มันไม่...
มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นกับผม ผมไม่มีปัญญาทำแบบนั้น
ฉันไม่จำเป็นต้องไปโรงเรียนแล้ว โอเคมั้ย
- ใช่สิ คุณต้องไป - ฉันอยู่ที่นี่ก็ได้
ไม่ คุณเห็นมั้ย นั่นล่ะที่ผมกำลังพูดถึง
งั้นคุณมากับฉันก็ได้นี่
- ที่นิวยอร์คน่ะเหรอ - ใช่
ผมจะไปทำอะไรที่นิวยอร์ค
อยู่กับฉันไง
ใช่
ผมไม่รู้
เราไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องทั้งหมดนี่ ภายในคืนนี้หรอกนะรู้มั้ย
เราจะรอให้หมดหน้าร้อน แล้วเราจะดูว่าจะเป็นยังไงต่อไป
คุณกำลังบอกว่าคุณอยากจะเลิกงั้นเหรอ
ผมกำลังบอกว่าเราจะรอดูว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป
คุณกำลังขอเลิกกับฉันใช่มั้ย
ผมไม่เห็นหนทางว่าเราจะทำมันได้ยังไง
ฉันเข้าใจ...
อย่าทำแบบนี้เลยนะได้โปรดเถอะ
คุณไม่ได้หมายความแบบนั้นหรอก
โอ๊ย ให้ตายเถอะ ถ้าคุณจะเลิก
ทำไมต้องรอจนกว่าจะหมดหน้าร้อนด้วยล่ะ ห๊ะ
ทำไมไม่ทำมันซะเดี๋ยวนี้เลย
เอาสิ
- เอาเลย - คุณกำลังทำอะไรน่ะ
ทำสิ! ทำ!
ทำเดี๋ยวนี้
ทำ!
พอที!
โอ๊ย!
รู้อะไรมั้ย ฉันจะเป็นคนทำเอง มันจบแล้ว
ตกลงมั้ย มันจบแล้ว
- มานี่ - อย่ามาแตะฉันนะ
ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณ
ผมจะไปล่ะ
ทำไมถึงไม่ไปๆซะล่ะ ไปให้พ้นเลย
ไป! ไปซะ! ไปเลย!
ไม่ ไม่นะ เดี๋ยวก่อน เราไม่ได้กำลังเลิกกันจริงๆหรอกใช่มั้ย
ไม่เอาน่ะ
เราแค่ทะเลาะกันเฉยๆ
แล้วพรุ่งนี้มันก็จะ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใช่มั้ย
- ไปเหรอคะ - ไปเลยล่ะ
หล่อนคงจะต้องเสียใจมากๆ
เธอเป็นอย่างนั้นจริง
เขาก็แค่พยายาม จะทำสิ่งที่ถูกต้อง
ใช่ครับ
แต่สิ่งที่เขาควรจะทำจริงๆ
คือบอกพ่อแม่หล่อนว่าไปลงนรกซะ
ไปอยู่ในที่ที่แสงแดดส่องไม่ถึงซะเถอะ
นั่นสินะ ที่คุณพูดก็ถูก น่าจะทำแบบนั้นจริงๆ
วันต่อมา แอลลี่ตื่นขึ้น
เพื่อพบว่าโลกของเธอถูกเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เกิดอะไรขึ้นคะ
เราจะกลับบ้านกัน
เราจะไปกันเดี๋ยวนี้เหรอคะ
ไม่สิคะ เรายังไม่ควรกลับ จนกว่าจะอีกอาทิตย์หนึ่งนี่นา
ไปแต่งตัวซะ แล้วก็ลงมาทานข้าวเช้าจ้ะ ลูกรัก
วิลโลวจะเก็บของของลูกให้
ฉันยินดีอย่างยิ่งที่จะเก็บของให้คุณค่ะ คุณแอลลี่
ฉันไม่ต้องการให้เธอมาเก็บของให้ฉัน
ฉันไม่ต้องการให้เธอมาแตะของของฉัน หนูจะไม่กลับ
- ลูกต้องกลับ - ไม่ หนูไม่กลับ
- กลับ แอลลี่ ลูกต้องกลับ - ไม่ค่ะ หนูไม่กลับ
แอลลี่ ลูกต้องกลับ ไม่ว่าลูกจะอยากกลับหรือไม่ก็ตาม
ต่อให้แอรอน ต้องแบกลูกขึ้นบ่า
แล้วแบกลูกไปตลอดทาง ลูกก็ต้องกลับ
โทษที
- เอาล่ะ ไปได้ - มาเร็ว
เราต้องทำนี่ให้เสร็จภายในเที่ยงวัน
เร็วเข้าสิ ไป!
อย่ามัวยืนอยู่เฉยๆ เอาล่ะนะ
เอาเลย มาๆ
ฟินน์!
โนอาห์อยู่ไหน
เขาออกไปส่งของ
- มีอะไเหรอ - ฉันจะไปจากนี่แล้ว
- ไปเหรอ - ใช่
- เมื่อไหร่ - ตอนนี้แหละ ...วันนี้เลย
ฟังนะ ฉันอยากให้คุณบอกอะไรโนอาห์ให้หน่อย ตกลงมั้ย
ฉันอยากให้คุณบอกเขาว่าฉันรักเขา
และบอกเขา ว่าฉันเสียใจกับเรื่องทุกอย่าง โอเคนะ
ฟังนะ ผมอยู่กับเขาทั้งคืน แอลลี่
ผมไม่เคยเห็นเขาแย่ขนาดนั้นมาก่อน
มันจบแล้ว อย่าทำให้มันยาก มากไปกว่าที่มันเป็นอยู่แล้วเลย
ไม่! มันยังไม่จบ
ฟินน์ เมื่อคืนนี้เราทะเลาะกัน
เราพูดอะไรในสิ่งที่เราไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น แต่มันยังไม่จบ
- มันจบแล้ว - ไม่นะ
พอได้แล้ว ปล่อยมันจบไป
หนูมาแล้ว
แม่คะ หนูมาแล้ว!
- ฟังนะ เขาเข้าใจ - แต่ว่า...
มันยาก แต่เขาเข้าใจแล้วจริงๆ
หมดหน้าร้อนแล้ว ได้เวลากลับบ้าน
ถ้าเขาอยากจะคุยกับคุณ เขาจะเขียนไป แต่ถ้าไม่ล่ะ
โอเค
โอเค งั้นคุณช่วย... คุณช่วย บอกเขาว่าฉันรักเขาก็พอ ได้มั้ย
- ช่วยได้มั้ย - ผมจะบอกเขาให้
ขอบคุณ
บาย ฟินน์
เธอไปแล้ว
ความรักในหน้าร้อนจบลง ด้วยเหตุผลสารพัด
แต่เมื่อทุกอย่างได้ผ่านพ้นไปแล้ว
พวกเขา ยังมีอย่างหนึ่งที่เหมือนกัน
พวกเขาเป็นดาวตก...
ช่วงเวลาหนึ่งที่น่าตื่นตา ของแสงจากสรวงสวรรค์
เป็นชั่ววูบเดียวของนิรันดร์
และในพริบตา พวกเขาก็หายไป
โนอาห์หมดสิ้นความหวัง
เขาเขียนจดหมายหาแอลลี่ บอกว่าเขาเสียใจและโง่เง่า
ที่ขอเลิกกับเธอ
เขาเขียนไปเพื่อบอกเธอ ว่าเขายังรักเธอและอยากเจอเธอ
และถ้าเธอจะเขียนตอบกลับมา เขาก็จะไปหาไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน
เขาเขียนจดหมายวันละฉบับ อยู่หนึ่งปีเต็ม...
จดหมาย 365 ฉบับ
แต่พวกมันล้วนไม่ถูกตอบกลับมา
เฮ้ เฟร็ด! ไม่มีเลยเหรอ
เสียใจด้วย
ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ
ในที่สุด หลังจากหนึ่งปีแห่งความเงียบงัน
เขาตัดสินใจที่จะทิ้งมันไว้ข้างหลัง และเริ่มต้นชีวิตใหม่
เขาจึงเขียนจดหมายเพื่อบอกลา
เขากับฟินน์ เก็บกระเป๋า
แล้วมุ่งหน้าไปแอตแลนต้า
โนอาห์! โนอาห์!
โนอาห์!
มาเร็ว มาฟังนี่สิ!
มีภาวะสงคราม
อยู่ระหว่าง สหรัฐกับ...
รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ
ต่อศัตรูทุกคน ทั้งในและต่างชาติ
โนอาห์กับฟินน์สมัครไปเป็นทหารด้วยกัน
หลังจากสองปี แห่งการไล่ล่านายพลรอมเมล
ผ่านทะเลทรายทางเหนือของแอฟริกา
พวกเขาก็ถูกเรียกไป ประจำกองทัพที่สามของพลเอกแพตตันที่ยุโรป
ไป!
ฟินน์!
ผมขัดแย้งในตัวเองรึเปล่า
ดีมาก ผมขัดแย้งในตัวเองอยู่
แอลลี่กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สามในวิทยาลัย
ตอนที่เธออาสาไปเป็นพยาบาล
สำหรับเธอแล้ว พวกผู้ชายที่เจ็บปวด กับร่างกายที่หักพัง
ที่อยู่กันเต็มแผนกนั้น ทุกคนคือโนอาห์
หรือใครสักคน ที่ต่อสู้เคียงข้างเขาในป่า
หรือบนถนนที่หิมะท่วมหนาแช่แข็ง
ฉันจะยกคุณขึ้นนะคะ
พร้อมนะ
เอาล่ะ
ทีนี้ ฉันจะเอาขานี้ลงมา
- พักไว้บนม้านั่งนะคะ - ตกลงครับ
- คุณไม่เป็นไรนะคะ - ครับ
คุณครับ ขอผมถามคำถามคุณหน่อยได้มั้ย
ผมสังเกตุว่าคุณไม่ได้สวมแหวนเลย
แล้วผมสงสัยว่า ถ้าผมพาคุณไปเที่ยวได้
- อะไรนะคะ - ไปเดทน่ะครับ
ก่อนที่คุณจะไป และบอกผมว่าไม่
ผมจะบอกให้คุณรู้ ว่าผมเป็นนักเต้นที่ยอดเยี่ยม
และเจตนาของผม ก็ไร้ซึ่งศีลธรรมโดยสิ้นเชิง
เอาล่ะค่ะ "คุณคาสโนว่า" มาเลย
เรามารักษาคุณให้หายดีก่อน
แล้วเราค่อยมาพูดเรื่องไปเดทกัน ตกลงมั้ยคะ
พวกเธอดูเขาสิ
คุณพระช่วย เหมือนชายในฝันเลย
เขามาทำอะไรที่นี่กันนะ
เขาจ้องเธออยู่แน่ะ
คุณครับ
ผมหายดีแล้ว
ทีนี้ เรื่องไปเดทว่าไงครับ
แอลลี่ประหลาดใจ
ที่เธอตกหลุมรัก ลอน แฮมมอนด์อย่างรวดเร็ว
เขาหล่อเหลา ฉลาด
ตลก กร้านโลก และมีเสน่ห์
เฮ้!
เขายังมาจากตระกูลเศรษฐีเก่าทางใต้
และรวยอย่างไม่น่าเชื่อ
อะไรนะ
# ฮ่า! #
โอ้ เกิดอะไรขึ้นกันน่ะ
- คุณกำลังจะไปไหน - พวกเขากำลังจะไปไหน
- ไว้เจอกันนะจ๊ะ ที่รัก - โอ้ คุณพระ ดูนั่นสิ
แอลลี่ ผมคิดอยู่บ่อยครั้ง ว่าทำไมเราถึงยังไม่ควรแต่งงานกัน
โอเคค่ะ ฉันยอมแพ้ ทำไมเราถึงยังไม่ควรแต่งงานกันล่ะ
เห็นมั้ย นั่นแหละประเด็น ตอนแรกผมคิดไม่ออก
แล้วจากนั้น มันก็คิดได้ พ่อแม่ของคุณ...
- พ่อแม่ของฉันเหรอ - แน่นอนที่สุด
พ่อแก่แม่เฒ่าของคุณนั่นแหละ ขอบคุณเขาเลย
แม่น่ะเหรอ
- รู้มั้ย ปัญหาก็คือพวกเขารักผม - ใช่ค่ะ
- ผมเป็นผู้ชายประเภทที่
- พวกเขาอยากให้ได้ลงเอยกับคุณ - จริงเหรอ
คือแบบว่า ผมรวย มาจากทางใต้ มีงานการที่ดี
เป็นนักเต้นที่สุดยอด และผมก็ฉลาดจริงๆ
คุณดูดีนะ
- ผมอยากจะคิดว่า... - แล้วปัญหาคืออะไรกันล่ะ ห๊า
เอาล่ะทีนี้ ถ้าคุณแต่งงานกับผม...
ฟังให้ดีๆนะ
ถ้าคุณแต่งงานกับผม...
คุณก็จะเสียการต่อสู้กับการขัดใจพวกเขา ที่มีมานานไปนะ
คุณพระช่วย เราจะทำยังไงกันดีคะ
ผมก็ไม่รู้สิ
เฮ้ วงดนตรี พวกคุณรู้สึกดีรึเปล่า
เฮ้ วงดนตรี พวกคุณรู้สึกดีรึเปล่า!
อู บ็อบ ชา แบม ชิ บิมมี บ็อบ
- อู บ็อบ ชา แบม ชิ บิมมี บ็อบ - ตาพวกคุณ!
- อัลลี อัลลี อัลลี โอ้ - อัลลี อัลลี อัลลี โอ้
- ออลลี่ ออลลี่ ออลลี่ โอ - ออลลี่ ออลลี่ ออลลี่ โอ
- วูลี่ อู - วูลี่ อู
ฟังนะ แอลลี่ ผมคิดว่า... แม่งเอ๊ย ผมคิดว่าคุณต้องแต่งงานกับผม
- ผมคิดว่าคุณจำเป็นต้องแต่งกับผมเลยล่ะ - เหรอคะ
- ใช่ คุณจำเป็นต้อง - จำเป็นต้องเหรอ ทำไมล่ะ
เพราะว่าถ้าคุณแต่ง พ่อกับแม่คุณก็จะได้รู้เสมอ
ถึงความไม่เป็นสุขที่คุณรู้สึก ที่ไม่สามารถทำให้พวกเขาผิดหวังได้
ฉันคิดว่าคุณอาจจะ มองข้ามรายละเอียดเล็กๆอย่างนึงไปนะคะ
มันคืออะไร
ก็ คุณจำเป็น ต้องขออนุญาตจากพวกเขาก่อนไง
และฉันก็คิดว่าคุณอาจจะมั่นใจมากเกินไป ในเรื่องความชื่นชอบที่พวกเขามีให้คุณ
อย่างนั้นเหรอ
- อือฮึ - โอ้ ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ
ทำไมไม่ล่ะคะ
อ๋อ ก็เพราะผมขอพวกเขาแล้ว และพวกเขาก็อนุญาตน่ะสิ
อะไรนะคะ
อีกอย่างนึง
ผมรักคุณ
แต่งงานกับผมนะ ที่รัก
ผมรู้ผมทำตัวเป็นเด็กบ่อยๆ แต่ผมคลั่งคุณมากนะ
แต่งกับผมนะ ทำให้ผม ได้เป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลกที
ค่ะ แต่งค่ะ!
- รอตรงนี้นะ - คุณจะไปไหนคะ
โอ้ คุณพระช่วย แม่คะ
โอเค หยุดเล่นก่อน
ขอโทษด้วยครับ ผมอยากให้ ทุกคนในที่นี้รับทราบไว้
ว่าสุภาพสตรีท่านนี้ กับผมกำลังจะแต่งงานกัน
เธอตกลงด้วยทั้งหมดของหัวใจ แต่ก็ไม่อาจเข้าใจว่า
ในชั่วขณะที่เธอตอบตกลงไปนั้น
ใบหน้าของโนอาห์ ก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเธอ
เฮ้ โนอาห์ เย่!
ดีจริงๆที่ได้เจอแก ขอดูชัดๆหน่อยซิ
มีเลือดออกตรงไหนมั้ย ไม่มีเหรอ
- ทุกอย่างอยู่ดีเหรอ - ครับ
พ่อรักแก
มาก่อน มีอะไรที่พ่ออยากให้แกดู
- มาเร็ว - ตกลงครับ
มีอะไรเหรอ
นี่อะไรครับ
เอ้านี่
พ่อขายบ้านแล้ว
- พ่อขายบ้านแล้วเหรอ - ใช่
สิ้นเดือนนี้ก็ต้องย้ายออกแล้ว
รวมเงินนี่กับเงินเดือนทหาร แกน่าจะซื้อมันได้แล้วล่ะ
- ซื้ออะไร - บ้านในฝันแกไง
- คฤหาสน์วินด์เซอร์ - พ่อ...
ไม่ต้องมาพ่อเลย พ่อไม่อยากฟังอะไรอีก
พ่อคุยกับธนาคารแล้ว พวกเขาจะให้แกกู้
- ผมให้พ่อขายบ้านไม่ได้หรอก - ขายไปแล้ว
มันเป็นเรื่องดีนะ แกควรจะทำมัน
เดี๋ยวก่อนนะ พ่อขายบ้าน แล้วพ่อจะไปอยู่ที่ไหน
อยู่กับแกน่ะสิ ลูกโง่ คิดว่ายังไงล่ะ
ต้องมีใครคอยช่วยแกซ่อมมันแหละ
โนอาห์มองไปที่บ้าน
แต่ก็เห็นเพียงสิ่งเดียว...
แอลลี่
เขาตัดสินใจตรงนั้น ที่จะเติมเต็มความฝันชั่วชีวิตของเขา
เขาจะสร้างบ้านหลังเก่าขึ้นมาใหม่ จากพื้นไปจรดหลังคา
และเมื่อโนอาห์ไปที่ชาร์ลสตัน เพื่อให้แบบก่อสร้างได้รับการอนุมัติ
โชคชะตาก็ก้าวเข้ามา แล้วจั่วไพ่นำโชคให้เขา
หยุดรถ! หยุดรถ
ขอโทษที ผมหยุดไม่ได้ จนกว่าจะไปถึงสถานี
ไม่ๆๆ ช่วยหยุดรถหน่อย เดี๋ยวนี้เลย ขอร้องล่ะ!
นายเข้าใจภาษาอังกฤษมั้ยเนี่ยเพื่อน
ห้ามใครลงจากรถ จนกว่าจะถึงสถานี ทีนี้ก็กลับไปนั่ง
- พระเจ้า - เฮ้ย!
ระวังหน่อยสิ ไอ้บ้า!
ทำบ้าอะไรของแกวะ
เฮ้ย!
ลูกสาวเธออายุเท่าไหร่แล้วนะ
- เขาอยู่ทางนั้นครับ
ที่รัก ว่าไง
- โอ้! - จับไว้
โอ๊ย มาเถอะน่า
หลังจากได้เห็นแอลลี่วันนั้น
บางอย่างในตัวโนอาห์ก็ปะทุขึ้น
เขามีความคิดในหัวเขา
ว่าถ้าเขาซ่อมแซมบ้านเก่า
หลังที่พวกเขามาในคืนนั้นได้
แอลลี่ก็จะหาทางกลับมาหาเขา
บางคนเรียกมันว่าแรงแห่งรัก
บางคนก็เรียกมันว่าอย่างอื่น
แต่ใความเป็นจริง โนอาห์เป็นบ้าไปแล้วนิดๆ
- ขอโทษนะคะ - เขาจะ...
ได้เวลากินข้าวแล้ว
อาหารเที่ยงจะถูกเสิร์ฟ ที่ห้องพระอาทิตย์นะคะวันนี้
แตงอร่อยดีนะ ผมชิมแล้ว
เขาได้พบกันอีกมั้ยคะ
โนอาห์กับแอลลี่
คุณไม่อยากให้ผมเฉลยตอนจบของเรื่อง
ก่อนที่ผมจะเล่าถึงตอนสนุกๆหรอกใช่มั้ย
ผมอ่านถึงตรงไหนแล้วนะ
ข้าฯจะไม่ต้องการ
เมื่อพ่อของโนอาห์ตายในเดือนพฤศจิกายน
บ้านเป็นสิ่งเดียวที่เขามีอยู่
เขาได้นำทางข้าฯลงไป...
ไม่ช้า โนอาห์ก็ซ่อมบ้านเสร็จ
โอเค ยิ้มนะ เอาล่ะ
เขามองสิ่งที่เขาทำจนสำเร็จให้เต็มตา
เมาเละหมดสภาพไป 10 วัน
ครุ่นคิดอย่างจริงจังว่าจะจุดไฟเผามันทิ้ง
แล้วในที่สุด ก็ประกาศขายบ้าน
ผมพร้อมจะเสนอให้คุณในราคาสูงเท่านี้
เขามีหมายเลขของผู้ซื้อที่สนใจ
แต่เขาก็มักจะมีเหตุผล ที่จะไม่ขายมันให้พวกเขา
ไม่ครับ
ไม่ว่าจะเป็นการเสนอราคาที่ต่ำเกินไป
หรือแม้ว่าพวกนั้นจะให้ราคาตามที่เขาต้องการ
เขาก็จะรู้สึกว่ามันมีค่าสูงกว่านั้นมาก
แพงเอาเรื่องเลยนะคะ แต่ฉันซื้อค่ะ
50,000 เหรียญ
- นั่นมากกว่าราคาที่ผมตั้งไว้นะ - ถูกต้อง
เยอะกว่าที่ตั้งเยอะเลย
เขาบอกกับชายที่เสนอให้เกินที่เขาตั้งไว้ 5,000 เหรียญ
ว่าไม่มีคนสติดีๆที่ไหนทำแบบนั้น
และเขาจะไม่ยอม ให้คนบ้าอาศัยอยู่ในบ้านของเขา
เขาบริหารความผิดหวังในชีวิตของเขา ไปกับลำธารในทุกๆเช้า
และในตอนค่ำ เพื่อบรรเทาความอ้างว้าง
มาธาร์ ชอว์ก็จะมา
มาธาร์เป็นหญิงม่ายจากสงคราม
อาศัยอยู่ที่เควล ริดจ์ อีกเมืองถัดไป
พรุ่งนี้คุณอยากจะออกไปข้างนอกมั้ย
ผมต้องทำงาน
เราไปที่แม่น้ำกันก็ได้ ถ้าคุณต้องการ
อาทิตย์หน้าละกัน สักวันนึง
บางทีเราน่าจะขับรถไปที่ไหนสักที่นึง
ไม่
ก็แค่ลองถามดูนะ
คุณต้องการอะไรเหรอ โนอาห์
หมายความว่าไงที่ว่าผมต้องการอะไร
จากฉันน่ะค่ะ
บางทีเวลาที่คุณพูดกับฉัน คุณมองไม่เห็นฉันด้วยซ้ำไป
ฟังนะ ผู้หญิงเขารู้ เวลาที่ผู้ชายมองเข้าไปในดวงตาของเธอ
แล้วมองเห็นคนอื่น
คุณรู้ว่าผมอยากจะให้ ทุกๆสิ่งที่คุณต้องการ
ใช่มั้ย
แต่ผมทำไม่ได้
เพราะว่ามันไปหมดแล้ว...
พวกมันพังไปหมด
เข้าใจนะ
ผ้าคลุมหน้ามันเยอะไปมั้ย
ล้อเล่นรึเปล่า เธอดูเพอร์เฟค!
เธอเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดเลย
- เธอดูสวยมากเลยจ้ะ ที่รัก - ขอบคุณค่ะ
รอจนกว่าลอนเห็นเธอในชุดนี้ก่อนเถอะ เขาต้องบ้าไปเลยแน่ๆ
เขาไม่มีทาง วางสายตาไปจากเธอได้แน่นอน
หรือแม้แต่วางมือของเขา
ต๊าย ยัยทะลึ่ง!
ได้อ่านหนังสือพิมพ์เมื่อเช้านี้มั้ย
"เดย์ลี่ เจอร์นัล" เขียนว่า เธอจะต้องเป็น
- พาดหัวของหน้าสังคมประจำฤดูกาลนี้เลย - ประจำฤดูกาลนี้เหรอ
งานนี้จะต้องเป็นการฉลอง ในแบบที่เมืองนี้ไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน!
แม่ไม่ได้ทำเล่นๆ แต่แม่เอาจริงเลย จริงมั้ย
- แม่ดูสิคะ ผู้ว่าเมืองนี้ก็จะมาด้วย - ก็ต้องมาสิ ไหนแม่ดูหน่อย
โอ้ ตายจริง
- เอาล่ะ ซาวานนาห์ เราถึงไหนกันแล้ว - อยู่ที่ 82 แล้ว
- เมมฟิส เราอยู่ตรงไหนแล้ว - เราอยู่ที่ 89 แล้ว
89 เยี่ยม ขึ้นมาจาก 85
- ท่านคะ - ว่าไง
มีคนมาขอพบค่ะ
ไงจ๊ะ ที่รัก ไม่เห็นรู้เลยว่าคุณจะมา
ฉัน...ขอโทษด้วยค่ะ ฉันน่าจะโทรมาก่อน
ที่รัก คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย คุณไม่จำเป็นต้องโทรมาก่อนหรอก
- พวกคุณ ขอเวลาเราสักครู่ - ได้ครับ
ครับผม คุณแอลลี่
คุณผู้หญิง
มีอะไรเหรอจ๊ะ
ฉันไม่ได้วาดรูปอีกต่อไปแล้วค่ะ
ฉันเคยวาดค่ะ ตลอดเวลา
ฉันชอบมันจริงๆ
- ผมไม่เคยรู้เลย - ค่ะ
ก็วาดสิจ๊ะ
ว่าจะค่ะ
- ฉันจะเริ่มทำมัน - เยี่ยมเลย
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ฉันต้องไปที่อื่นค่ะ
โอเค
ฉันต้องไปจัดการอะไรนิดหน่อย
ฉันต้องไปทำให้หัวโล่งๆ
โอเค ผมควรจะเป็นกังวลมั้ย
- ไม่ค่ะ ไม่ต้องหรอก - โอ้ นั่นก็ช่วยให้สบายใจขึ้นหน่อย
ฟังนะ นี่คุณสบายดีรึเปล่า
- ค่ะ - โอเค งั้นก็ไป
ใช้เวลาตามสบาย ทำอะไรก็ตามที่คุณจำเป็นต้องทำ
จะประหม่าหน่อยก็ไม่เป็นไร ตกลงมั้ย
เป็นเรื่องธรรมดา ที่คุณจะเกิดกลัวขึ้นมาก่อนแต่งงาน
เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้จะเปลี่ยนใจ
ฉันรักคุณค่ะ
ฉันจะกลับมาจากซีบรู๊ค ภายในวันสองวันนะคะ ตกลงมั้ย
- ซีบรู๊คเหรอ - ค่ะ ซีบรู๊ค
หวัดดี
ฉันเห็นรูปของคุณในหนังสือพิมพ์
รูปที่คุณถ่ายคู่กับบ้าน
แล้วฉันแค่อยากมาดู ว่าคุณยังสบายดี
หมายถึง ฉันก็ไม่ได้อยู่แถวนี้หรืออะไรหรอกนะ
ก็แค่...
แล้วคุณสบายดีมั้ย
โอเคค่ะ ก็ดี
ฉันมันเป็นผู้หญิงโง่ ฉันไม่น่ามาเลย
คุณอยากเข้ามามั้ย
ตกลงค่ะ
นี่เป็นเรื่องที่ดีค่ะ
ผมดีใจที่คุณชอบนะ
ฉันคิดว่าฉันเคยได้ยินมันมาก่อน
ใช่แล้ว
บางทีอาจจะมากกว่าหนึ่งครั้งใช่มั้ยคะ
คุณหมออยากจะพบคุณค่ะ
- ฉัน ตอนนี้เหรอ - เปล่าค่ะ เขา
แต่เขายังอ่านเรื่องของเขาไม่จบเลยนะ
ผมจะมาอ่านต่อ หลังจากที่ผมเสร็จกับคุณหมอแล้วนะ
คงไม่นานเท่าไหร่หรอก
- ก็ได้ค่ะ - อย่าไปไหนล่ะ
เดี๋ยวผมกลับมา
ระหว่างที่รอ อยากจะเล่นเปียโน สักหน่อยมั้ยคะ
คุณชอบทำแบบนั้นนะคะ
ฉันชอบเหรอ
- ฉันไม่รู้จักทำนองสักทำนองเดียว - คุณอ่านดนตรีได้ค่ะ
ไม่ได้ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
คุณเป็นใคร
ผม หมอบาร์นเวล หนึ่งในพวกหมอที่มาใหม่น่ะครับ
เรายังไม่เคยเจอกัน ดังนั้นผมคิดว่าผมจะตรวจคุณด้วยตัวผมเอง
โอเค ผมเห็นตรงนี้
ว่าคุณหัวใจวายสองครั้ง ในช่วง 18 เดือนที่ผ่านมา
ใช่ ไม่แรงมาก ผมคิดว่าครั้งหนึ่งคือการปวดเค้นหัวใจ
- โอเค รู้สึกแย่ตรงไหนมั้ยครับ - ไม่เลย สบายดี
งั้น หายใจเข้าลึกๆครับ
ครับ อีกทีนึง
หายใจลึกๆ
แล้วก็อีกทีหนึ่ง
เยี่ยมมาก คุณยังกินยาอยู่รึเปล่าครับ
- ทุกวัน วันละสองครั้ง - ดีครับ ดีๆๆๆ
โอเค ใส่เสื้อได้แล้วครับ
ผมเข้าใจว่าคุณอ่านให้คุณแฮมิลตันฟัง
ใช่แล้ว เพื่อช่วยให้เธอจำได้
- หืม - คุณไม่คิดว่ามันจะช่วยได้เหรอ
ไม่ครับ ไม่คิด
เธอจำได้นะหมอ
ผมอ่านให้เธอฟัง แล้วเธอก็จำได้
ก็ไม่เสมอหรอก แต่เธอจำได้
แต่ความเสื่อมของสมองผู้สูงวัย มันย้อนกลับไม่ได้นะครับ
มันจะเสื่อมลงไปเรื่อยๆ
ถึงจุดหนึ่ง ผู้ป่วยก็จะไม่กลับมาอีก
ใช่ นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเฝ้าบอกผม
ผมแค่ไม่อยากให้คุณตั้งความหวังมากเกินไป
ขอบใจนะหมอ แต่คุณรู้มั้ยว่าพวกเขาพูดว่าไง
วิทยาศาสตร์นั้นไปได้ไกล แต่สุดท้ายแล้วคือพระเจ้า
สุดท้ายแล้วคือพระเจ้า
กรรม ผมลืมพลิกหน้าให้เธอ คุณเสร็จกับผมรึยัง
ผมเดาว่าพวกเขาพลิกหน้านั้นไปแล้ว
เปล่า เธอกำลังเล่นโดยอาศัยความทรงจำ
เขาชื่อ ลอน แฮมมอนด์ จูเนียร์
แฮมมอนด์ แบบใน "ฝ้ายแฮมมอนด์" น่ะเหรอ
แบบในฝ้ายแฮมมอนด์นั่นแหละ
พ่อแม่ของคุณต้องรักเขาแน่
เขาเป็นคนดีจริงๆ โนอาห์ คุณต้องชอบเขาแน่
คุณรักเขามั้ย
ใช่ ฉันรักเขา ฉันรักเขามาก
งั้นก็แค่นั้น
คุณแต่งงานกับลอน แล้วเราก็เป็นเพื่อนกันได้...
ใช่มั้ย
ใช่
คุณหิวรึเปล่า
อยากอยู่กินข้าวเย็นไหม
เอิ่ม...
ฉันต้องเตือนไว้ก่อน ฉันมันพวกคออ่อนนะ
ดื่มไอ้นี่อีกแค่ขวดสองขวด คุณได้หิ้วฉันออกไปจากตรงนี้แน่
งั้นคุณก็ดื่มช้าๆหน่อยแล้วกัน ผมไม่อยากจะฉวยโอกาสเอากับคุณ
คุณไม่กล้าหรอก ฉันเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้วนะ
ยังซะหน่อย
อะไรคะ
ทำไมคุณมองฉันแบบนั้นล่ะ
แค่ความทรงจำน่ะ
ห้องนี้
ห้องนี้... ที่เรา...
นี่คือห้องนั้นเหรอ
- ผมอิ่มแล้ว - ฉันก็เหมือนกัน
"โอ้ นิ้วของเธอช่างทำให้ฉันง่วงเหงา
ลมหายใจของเธอ ราดรดฉันดั่งน้ำค้าง
ชีพจรของเธอ ขับกล่อมแก้วหูของฉัน
ฉันรู้สึกถึงการหลอมรวมกัน จากหัวจรดเท้า
เพลิดเพลินเพียงพอ"
มันเป็นเรื่องจริงใช่มั้ย
คุณกับฉัน
นานแสนนานมาแล้ว เรายังเป็นแค่เด็กสองคน
แต่เรารักกันจริงๆ ใช่มั้ยคะ
ฉันควรไปแล้ว
ลาก่อน
คุณคิดว่า คุณมาอีกครั้งพรุ่งนี้ในตอนเช้าได้มั้ย
มีที่แห่งหนึ่งที่ผมอยากให้คุณดู
นะ
- โอเคค่ะ - โอเค
เธอกลับเข้ามาในชีวิตของเขา
เหมือนจู่ๆมีเปลวไฟ
เผาไหม้และลุกลามไป ข้างในใจของเขา
โนอาห์ตื่นอยู่ทั้งคืน
ครุ่นคิดพิจารณาถึงความทุกข์ตรม ที่เขารู้ว่าจะเกิดกับเขา
หากว่าเขาต้องเสียเธอไปอีกเป็นครั้งที่สอง
โอ ฉันหวังจริงๆว่า ฉันรู้ว่าตอนจบจะเป็นยังไง
เด็กๆมาที่นี่แล้วค่ะ
เด็กๆเหรอ
- ไม่ใช่ของคุณค่ะ ของเขา - โอ้...
คุณจะรังเกียจมั้ย
ฉันอยากพบพวกเขาค่ะ
มานี่เลย
- ไงคะ พ่อ - ลูกรัก เป็นยังไงบ้าง
- หวัดดีค่ะพ่อ - ไง แม็กกี้
หวัดดีจ้ะ ฉันแอลลี่
- หวัดดีค่ะ ฉันแมรี่ อัลเลน - แมรี่ อัลเลน
- ยินดีที่รู้จักจ้ะ - ยินดีที่รู้จักค่ะ
- หวัดดีจ้ะ - หวัดดีค่ะ ฉันแม็กกี้
แม็กกี้ เป็นไงบ้างจ๊ะ
สวัสดีจ้ะ ที่รัก
หวัดดีค่ะ เดวานี่ค่ะ
- ชื่อเพราะจังเลย - ขอบคุณค่ะ
- โอ้... - โอ้ น่ารักจังเลย ขอบใจจ้ะ
- แล้วนี่ใครจ๊ะ - เอ็ดมอนด์ครับ
ไง เอ็ดมอนด์
รู้มั้ยคะ ฉันว่าเดี๋ยวฉันไป
นอนกลางวันก่อน ตกลงมั้ย
- มาค่ะคุณ ไปกัน - เอาล่ะ
- เอาล่ะค่ะ ดีมาก - ขอบใจนะ
ผมจะอ่านต่อทีหลังนะ
ได้ค่ะ ขอบคุณ
ฉันมีความสุขมากที่ได้เจอพวกเธอทุกคนนะ
- ลาก่อน - บ๊าย บาย
- ดีใจที่ได้เจอค่ะ - ลาก่อน
บาย
- แม่ดูดีนะคะวันนี้ - ดีเลยล่ะ
พ่อไม่รู้สิ มีบางอย่างเกี่ยวกับวันนี้
บางทีอาจจะเป็นวันสำหรับปาฏิหาริย์
พ่อคะ กลับมาบ้านเถอะ
แม่ไม่รู้จักพวกเรา
แม่จำพ่อก็ไม่ได้ แม่ไม่มีวันเข้าใจหรอก
เราคิดถึงพ่อนะคะ
นี่มันบ้า พ่อจะอยู่ที่นี่เหรอ
ใช่ พ่อก็รู้ว่าเราทุกคนจะคอยช่วยเรื่องแม่ เราจะผลัดกันมาเยี่ยม
ฟังนะ พวกเธอ
ที่รักของพ่ออยู่ข้างในนั้น
พ่อจะไม่จากเธอไป
ตอนนี้ที่นี่เป็นบ้านของพ่อ
แม่ของลูกเป็นบ้านของพ่อ
- ฮัลโหล - ไงจ๊ะ
ค่ะ ใครคะเนี่ย
ผมลอนไง คุณรอสายใครอยู่เหรอ
เอ่อ เปล่าค่ะ ฉัน...
ฉันแค่... ประหลาดใจน่ะค่ะ คุณ...คุณเจอฉันได้ยังไง
ก็มันมีโรงแรมอยู่แห่งเดียวในซีบรู๊คนี่นา
แล้วพอคุณไม่โทรมา ผมเลยวิตก
คุณไปไหนมา สบายดีรึเปล่า
รู้มั้ย ผมรู้สึกเหมือนไอ้งั่งเลย เพราะผมโทรหาคุณมาเป็นร้อยครั้งได้แล้ว
ฉันสบายดีค่ะ
มีอะไรอยากจะบอกผมรึเปล่า
- ไม่มีค่ะ - ไม่มีเหรอ
ไม่มี
โอเค
ลอน ฉันรักคุณนะคะ
พรุ่งนี้จะโทรหานะ
โอเคจ้ะ
โนอาห์คะ
โนอาห์!
ว่าไง
เรารีบไปกันดีกว่า ฝนกำลังตั้งเค้ามา
- คุณชอบมั้ย - นี่มันน่าตื่นตามาก
เหมือนความฝันเลย
- อยากให้อาหารพวกมันรึเปล่า - ค่ะ
พวกมันมาทำอะไรที่นี่กันคะย
ไม่รู้สิ
พวกมันควรจะอพยพไปกัวเตมาลาได้แล้วนะ
พวกมันจะไม่อยู่ที่นี่เหรอ
ไม่...
พวกมันจะกลับไป ยังที่ที่พวกมันจากมา
คุณต่างไปนะ
หมายความว่ายังไง
ก็แค่วิธีที่คุณมอง ทุกอย่างเลย
คุณก็ดูต่างไปเหมือนกัน แต่ในทางที่ดีนะ
แต่คุณก็ยังเหมือนเดิมด้วยรู้มั้ย
เหรอ
ใช่
แล้วคุณก็ทำมันจริงๆ
- อะไร - ทุกอย่าง
บ้านหลังนั้น...
ที่คุณทำมันสวยงามมาก
ก็ผมสัญญาไว้ว่าจะทำมันนี่นา
เยี่ยม
เราต้องไปแล้ว
โนอาห์!
ทำไมคุณไม่เขียนจดหมายถึงฉัน
ทำไมกัน
สำหรับฉันมันยังไม่จบนะ
ฉันรอคุณมากว่าเจ็ดปี
และตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
ผมเขียนจดหมายหาคุณ 365 ฉบับ
ผมเขียนทุกวันตลอดทั้งปี
- คุณเขียนเหรอ - ใช่
คุณ...
มันยังไม่จบ
ถึงตอนนี้ก็ยังไม่จบ
โอ้...
คุณต้องล้อฉันเล่นแน่เลย
ตลอดเวลาที่ผ่านมา นั่นเหรอคะที่ฉันพลาดมันไป
มาทำกันอีกครั้งเถอะ
โนอาห์
ตื่นเถอะ
ตื่นสิคะ
- ไง - คุณพยายามฆ่าผมนะ คุณผู้หญิง
ผมต้องการพักนะ
ผมต้องการอาหาร จะได้ฟื้นพละกำลังได้
โอเค...อยากกินอะไรคะ
อืม...เอา...
แพนเค้กละกัน
โอเค
กับเบคอนด้วย
- โอเค - กับไก่ด้วย
หล่อนคือคนๆนั้น ใช่มั้ยคะ
ฉันพบเธอได้มั้ยคะ
ฉันอยากพบเธอจริงๆนะ
ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นความคิดที่ดีนะ มาธาร์
นี่เหรอคะมาธาร์
สวัสดีค่ะ ฉันแอลลี่
ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลย
ฉันก็ได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเหมือนกันค่ะ
อยากเข้ามามั้ยคะ
คุณแน่ใจเหรอ
ค่ะ แน่ใจ โนอาห์เพิ่งจะพูดอยู่ว่าเขาหิวแค่ไหน
รู้มั้ยคะ คุณไปชงชาได้นะ
เข้ามาสิคะ
เข้ามาเลย
ยินดีที่ได้พบคุณนะคะ มาธาร์
- ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกันค่ะ - ลาก่อนค่ะ
รักษาตัวด้วยนะคะ
เธอยอดเยี่ยมมาก เธอเป็นอย่างนั้นจริงๆ
ฉันดีใจจริงๆนะที่ฉันมา โนอาห์
ฉันลืมไปแล้วว่ามันเป็นยังไง
เป็นครั้งแรกหลังจากที่เสียริชาร์ดไป
ฉันรู้เหมือนว่าฉันมีอะไร ให้ตั้งตารอ
ลอนกำลังมาที่นี่
แม่เกรงว่าพ่อของลูกจะพูดเรื่องโนอาห์ออกไป
แล้วพอลอนติดต่อลูกไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืน
เขาเลยตัดสินใจมา
นั่นมันเยี่ยมไปเลยค่ะ วิเศษมาก
แม่ หนู โนอาห์ กับลอน ครอบครัวสุขสันต์
บอกหนูเรื่องจดหมายสิคะแม่
- เรื่องจริงใช่มั้ย - ใช่
แม่ดูหนูร้องไห้จนหลับไป
เป็นเดือน หลายเดือน
แล้วแม่ก็ไม่เคยพูดอะไรเลย
- แม่ทำได้ยังไง - แม่เสียใจ
- แม่เสียใจเหรอ เสียใจเหรอ - ใช่ เสียใจ... แม่ขอโทษ
เพราะว่าแม่ ทั้งชีวิตของหนูพังหมด!
โอเค ใช่ แม่ขโมยจดหมายของลูก
มันผิด แต่เลิกดราม่าได้แล้ว
แล้วอย่างน้อยที่สุด ก็มีความรับผิดชอบหน่อยเถอะ
ลูกมาที่นี่ ลูกรู้อยู่แล้วว่ามาทำไม
ลูกรู้ว่าเรื่องนี้อาจเกิดขึ้น
โอ้ ตอนนี้หนูเป็นคนสำส่อนแล้วสิ
แม่นี่เหลือเชื่อจริงๆ
เหลือเชื่อเลย
ไปแต่งตัวซะ
เราจะไปนั่งรถกัน
ไปนั่งรถกันเหรอ ทำไมหนูถึงจะ อยากไปไหนกับแม่ด้วย
เพราะว่าแม่อาจจะรู้จักลูกดีกว่าที่ลูกคิดน่ะสิ
และแม่ไม่อยากให้ลูกตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง
คิดว่าถ้าเพียงลูกรู้ทุกอย่าง
ลูกอาจจะเลือกทางอื่นที่แตกต่างไป
เรามาทำอะไรกันที่นี่คะแม่
ลูกเห็นผู้ชายที่อยู่ตรงนั้นมั้ย
ตอนนี้อาจจะดูไม่ให้นะ แต่เมื่อ 25 ปีก่อน...
คุณพระช่วย เขาช่างพิเศษจริงๆ
เราตกหลุมรักกันอย่างบ้าคลั่ง แม่จะบอกให้
ก็ ตามธรรมชาตินะ คุณตาของลูกโกรธมาก ดังนั้น...
เราเลยตัดสินใจหนี
เราไม่ทันไปถึงเมืองข้างๆด้วยซ้ำ ตอนที่ตำรวจจับเราได้
แต่นั่นมันก็เมื่อตอนนั้น
รู้มั้ยบางครั้งที่แม่อยู่แถวนี้
แม่จะมาหยุดอยู่ตรงนี้ และดูเขา
พยายามนึกภาพว่าชีวิตของแม่ จะต่างไปจากนี้ขนาดไหน
แม่อยากให้ลูกรู้ไว้ ว่าแม่รักพ่อของลูกนะ
- แม่คะ หนู... - ไม่ ให้ตายสิ นี่เรื่องสำคัญนะ
และลูกก็จำเป็นต้องรู้ไว้ แม่รักจริงๆ
เขาเป็นผู้ชายที่แสนวิเศษ
เขาดีกับแม่ และแม่ก็ไม่คู่ควรจะได้เขาเลย
แม่รักเขา แอลลี่ จริงๆ แม่รักเขา
หนูรู้ค่ะ
โอ้ พระเจ้า
โอ้ นี่มันน่าอายมากๆ
แม่เป็นผู้หญิงโง่ๆ
ดูแม่สิ เป็นยัยเพิ้งแหกปากไม่หยุด
มันบ้ามาก
แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนๆนั้นเป็นใคร
ตายจริง
โอเค
แอลลี่!
นี่
แม่หวังว่าลูกจะเลือกทางที่ถูกนะ
เป็นเช้าที่น่าสนใจมั้ย
ค่ะ
ลอนมาที่นี่ อยู่ในเมือง
เขามาที่นี่เหรอ
ใช่ค่ะ เราเห็นรถของเขาระหว่างทางมานี่
ที่โรงแรม
ผมเห็นว่าคุณได้จดหมายของผมแล้ว
ในที่สุด
คุณจะทำยังไงต่อ แอล
ฉันไม่รู้ค่ะ
เรากลับไปตรงนั้นอีกแล้วเหรอ
เรากลับไปตรงนั้นกันรึเปล่า
แล้วเรื่องสองสามวันที่ผ่านมานี้ล่ะ มันเกิดขึ้นแล้ว คุณรู้มั้ย
ฉันรู้ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว แล้วมันก็วิเศษมาก
แต่มันก็ไร้ความรับผิดชอบเอามากๆด้วยเหมือนกัน
ฉันมีคู่หมั้น รอฉันอยู่ที่โรงแรม
คนที่จะต้องใจสลาย
- ในตอนที่เขารู้เรื่อง - คุณก็เลยมีอะไรกับผม
แล้วจากนั้นก็กลับไปหาสามีของคุณงั้นเหรอ
นั่นใช่มั้ยแผนของคุณ
มันคือการทดสอบที่ผมทำไม่ผ่านรึเปล่า
ไม่ใช่ ฉันให้สัญญาไว้กับชายคนหนึ่ง เขามอบแหวนให้ฉัน และฉันก็ให้คำสัตย์กับเขา
และคำสัตย์ของคุณที่ว่ามันก็พังไม่เป็นท่าแล้ว
- ไม่คิดว่างั้นเหรอ - ฉันไม่...ฉันไม่รู้
ฉันจะรู้เองตอนที่ฉันคุยกับเขา
นี่มันไม่เกี่ยวกับการรักษาสัญญาของคุณเลย
และก็ไม่เกี่ยวกับการ ทำตามหัวใจเรียกร้องของคุณด้วย
มันเกี่ยวกับความมั่นคง
- นั่นมันหมายความว่ายังไงกันน่ะ - เงินไงล่ะ!
- นี่คุณกำลังพู... - เขามันรวย
- ฉันเกลียดคุณแล้ว ไอ้คนจองหองสารเลว - ผมก็เกลียดคุณ
- ถ้าคุณไปจากที่นี่ล่ะก็ ผมจะเกลียดคุณ - คุณไม่...
- จะเกลียดคุณถ้าคุณไปจากที่นี่ - นี่เคยตั้งใจฟังอะไร
ที่มันเกิดขึ้นบ้างมั้ยเนี่ย
สงสัยจะไม่เคยหรอก ผมคิดว่าผมคงอ่าน
- สัญญาณที่ส่งมาเหล่านั้นผิดมาตลอด - ก็คงอย่างนั้นแหละ
คุณเบื่อแล้ว คุณเบื่อแล้วและคุณก็รู้ดี
คุณคงไม่มาที่นี่หรอก ถ้าไม่ใช่ว่ามีอะไรบางอย่างพลาดไป
คนชั่วช้าสารเลว!
คุณอยู่กับผมได้มั้ย
อยู่กับคุณเหรอ เพื่ออะไรล่ะ
- ดูเราสิ แค่นี้ก็ทะเลาะกันแล้ว - ใช่ นั่นแหละที่เราทำ
เราทะเลาะกัน
คุณบอกว่าผมเป็นคนชั่วช้าสารเลว
และผมจะบอกว่าคุณมันเป็นยัยตัวแสบ
ซึ่งคุณเป็นแบบนั้นแทบจะตลอดเวลา
ผมไม่กลัวที่จะทำร้ายความรู้สึกของคุณหรอกนะ
มันจะมีช่วงเวลาสะท้อนกลับอยู่ประมาณสองวิ
แล้วคุณก็จะกลับไปทำตัวงี่เง่ามีปัญหาอีก
แล้วไง
แล้วมันก็ไม่ง่ายน่ะสิ มันจะยากมากๆเลยแหละ
และเราก็ต้องมาจัดการกับเรื่องนี้ทุกวัน
แต่ผมก็อยากทำแบบนั้น เพราะว่าผมต้องการคุณ
ผมต้องการทั้งหมดของคุณ ตลอดไป คุณกับผม ทุกๆวัน
คุณช่วยทำอะไรให้ผมหน่อยได้มั้ย
ขอร้องล่ะ ช่วยนึกภาพชีวิตของคุณให้ผมที
30 ปีต่อจากนี้ 40 ปีต่อจากนี้ มันเป็นยังไง
ถ้ามันคือชีวิตที่ใช้กับชายคนนั้น ก็ไปเลย! ไปซะ!
ผมเคยเสียคุณไปครั้งนึงแล้ว ผมคิดว่าทำอีกทีก็ได้
ถ้าผมคิดว่านั่น คือสิ่งที่คุณต้องการจริงๆล่ะก็
แต่คุณอย่าตัดปัญหาด้วยทางง่ายๆ
ทางง่ายๆไหนกัน มันไม่มีทางไหนง่ายหรอก
ไม่ว่าฉันจะเลือกทางไหน ก็ต้องมีใครสักคนเจ็บปวด
ช่วยหยุดคิดว่า คนอื่นต้องการอะไรสักทีได้มั้ย
เลิกคิดซะ ว่าผมต้องการอะไร หรือเขาต้องการอะไร
ว่าพ่อแม่คุณต้องการอะไร ตัวคุณนั่นแหละต้องการอะไร
- คุณต้องการอะไร - มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ
- คุณต้องการอะไร - มันไม่...
ให้ตายเหอะ คุณต้องการอะไร
ฉันจำเป็นต้องไป
แอลลี่ที่รักยิ่งของผม
เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ เพราะผมรู้ว่าระหว่างเรามันจบแล้ว
ผมไม่รู้สึกขมขื่นอีกต่อไป เพราะผมรู้ ว่าสิ่งที่เราเคยมีให้กันมันเป็นของจริง
และหากว่าในอนาคตอันห่างไกล
เราต่างได้เห็นกัน ในชีวิตที่เริ่มใหม่
ผมจะยิ้มให้คุณด้วยความสุขใจ
และระลึกถึงว่า เราได้ใช้ฤดูร้อนหนึ่งใต้ร่มเงาไม้
เรียนรู้จากกันและกัน เติบโตด้วยความรัก
ความรักที่ดีที่สุด คือความรักที่ปลุกจิตวิญญาณ
และทำให้เราเอื้อมคว้ามันมากขึ้น
มันทำให้ไฟลุกโชนข้างในใจเรา
และทำให้ความคิดของเราสงบ
นั่นแหละคือสิ่งที่คุณได้ให้ไว้กับผม
สิ่งผมหวัง ว่าจะได้มอบให้คุณตลอดไป
ผมรักคุณ แล้วเจอกัน โนอาห์
ช่างงดงาม เป็นเรื่องราวที่งดงามเหลือเกิน
ใช่แล้วล่ะ
ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่มันทำให้ฉันรู้สึกเศร้า
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกสูญเสียอยู่ในตอนนี้
แต่อย่ากังวลไปเลย
ไม่เคยมีอะไรสูญหายไป หรือสามารถหายไปได้
ความเฉื่อยชาของร่างกาย อายุที่มากขึ้น ความหนาว
เหมือนถ่านที่ยังไม่มอด
จากเปลวไฟก่อนหน้านี้
มันจะก่อให้ติดไฟอีกครั้ง
คุณเป็นคนแต่งมันเหรอคะ
เปล่า วอลท์ วิทแมนแต่ง
ฉันคิดว่าฉันรู้จักเขานะคะ
ผมคิดว่าคุณรู้แน่
เราเข้าไปข้างในกันไหม ผมเริ่มรู้สึกหนาวนิดๆ
โอเคค่ะ
ขอบคุณ
ใครเป็นคนทำคะเนี่ย
ผมเอง ด้วยความช่วยเหลือ จากเพื่อนๆผมที่เป็นพยาบาลกันนิดหน่อย
โอ้...
ฉันไม่เคยเห็นอะไรสวยแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ
ผมก็เหมือนกัน
เริ่มกันเลยมั้ย
- น้ำองุ่นหน่อยมั้ยครับ - ดีเลยค่ะ
ยาเยอะจัง คุณป่วยหนักขนาดไหนคะเนี่ย
ความเจ็บป่วยได้กลายมาเป็น เหมือนญาติที่คุ้นเคยกับผม
ตอนนี้ผมคิดว่ามันเป็น เรื่องธรรมดาทั่วไปแล้วล่ะ
แด่คุณครับ
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อคะ
ในเรื่องนั้นน่ะ
เธอเลือกคนไหน
โอเค
ตามที่ผมมองแล้ว ผมมีทางเลือกสามทาง
หนึ่ง ผมยิงเขาตายก็ได้
สอง ผมไปเตะเขาให้เดี้ยงเลยก็ได้อีก
หรือสาม... ผมจะไปจากคุณ
แต่ทั้งหมดนั่นไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลย
เพราะว่า...
ไม่มีทางไหนที่ทำให้ผมได้คุณเลย
และทั้งๆที่มีทุกอย่าง
ผมก็รักคุณ
ฉันก็รักคุณค่ะ
ผมหมายความอย่างที่ผมเคยพูดไป ตอนที่ผมสวมแหวนให้กับคุณ
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
เหมือนกัน มันแค่ว่าตอนที่ฉัน...
ตอนที่ฉันอยู่กับโนอาห์ ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนหนึ่ง
แล้วพอฉันอยู่กับคุณ ฉันรู้สึกเป็นอีกคนโดยสิ้นเชิง
ฟังนะ มันเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะไม่ลืมรักครั้งแรกของคุณ
ผมรักคุณนะ แอลลี่
แต่ผมต้องการคุณเพื่อตัวผมเอง
ผมไม่อยากจะโน้มน้าวคู่หมั้นของตัวเอง
ว่าเธอควรอยู่กับผม
คุณไม่ต้องทำแบบนั้นหรอกค่ะ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าฉันควรจะอยู่กับคุณ
แล้วพวกเขาก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป
ใครคะ ใครมีความสุข
ใช่แล้ว
แน่นอนที่สุด
ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว
มันคือเรา
- มันคือเรา เราสองคน - โธ่ ที่รักของผม
สุดที่รักของผม
ผมรักคุณเหลือเกิน
โอ้ ที่รักของผม
โนอาห์ โนอาห์
ผมรักคุณ นางฟ้า
- เกิดอะไรขึ้นกับฉันคะ - ไม่มีอะไรจ้ะ
คุณแค่หายไปชั่วครั้งชั่วคราว
- เรามีเวลาเหลือเท่าไหร่คะ - ผมไม่แน่ใจ
ครั้งแล้วมันอยู่ได้แค่ห้านาที
โอเคค่ะ
ผมพาเพื่อนเก่ามาให้คุณด้วย
ฉันจะได้พบคุณ
ในสถานที่เก่า ทุกที่ที่คุ้นเคย
ว่าในหัวใจของฉันดวงนี้ ได้โอบกอดไว้
เนิ่นนานไปทั้งวัน
ในคาเฟ่เล็กๆแห่งนั้น...
- พวกลูกๆเป็นยังไงบ้างคะ - โอ้ พวกเขาสบายดี
พวกเขามาที่นี่วันนี้...
โนอาห์น้อย เดวานี่ด้วย
พวกเขาโตขึ้นเยอะเลย
- ... ม้าหมุนของเด็กๆ, ที่ต้นเกาลัด - ตายจริง
- ที่บ่ออธิษฐาน... - เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน
มันบินผ่านเราไป
ใช่ มันบินผ่านไป
ทุกๆวัน อันแสนงามในหน้าร้อน...
คุณบอกพวกเขาได้มั้ยคะว่าฉันรักพวกเขา
- ซึ่งส่องสว่างและร่าเริง - แน่นอน ผมจะบอกให้
- ฉันจะ - ว่าฉันเสียใจ
คิดถึงคุณในด้านนั้นเสมอไป
- ผมจะบอกพวกเขาให้ ที่รัก - ฉันจะพบคุณ
ในแสงแดดยามเช้า
และเมื่อยามค่ำมาเยือน
ฉันจะมองไปที่ดวงจันทร์ แต่ภาพที่ฉายนั้นคือคุณ...
จำเรื่องที่คุณอ่านให้ฉันฟังได้มั้ยคะ
ได้สิ
คุณคิดว่าคืนนี้ ฉันจะเป็นเธอได้มั้ยคะ
มันจะเป็นอะไรรึเปล่า
คุณรู้มั้ยว่าเราทำอะไรได้
บางทีเราอาจจะหารถสักคัน แล้วเราก็ไปขับรถเล่นกัน
ออกจากที่นี่ แล้วไปที่ไหนสักแห่ง คุณอยากไปมั้ยคะ
ผมไม่คิดว่าอย่างนั้นนะ ไม่ใช่คืนนี้หรอก ที่รัก
เถอะน่า ทำไมไม่ล่ะคะ
เดี๋ยวก่อนนะ...
ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าที่รักล่ะ ฉันไม่รู้จักคุณซะหน่อย
นี่มันเรื่องอะไรกัน ฉันควรจะรู้ว่าคุณคือใครเหรอ
- แอลลี่... แอลลี่ ที่รัก - ไม่นะ อย่า อย่า!
เฮ้ แอลลี่ ผมรักคุณนะ อยู่กับผมสิ อย่าไป...
ไม่!
- คุณเป็นใคร - ผมโนอาห์ไง โนอาห์ และคุณก็คือแอลลี่
คุณต้องการอะไร คุณมาทำอะไรที่นี่
- ไม่เอาน่าที่รัก - อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ!
- อย่าบังอาจเข้ามาใกล้ฉันเชียวนะ! - แอลลี่... แอลลี่ ผม...
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
- ช่วยฉันด้วย! - ใจเย็นๆ แอลลี่ ใจเย็นๆ
ไม่ ไม่นะ ไม่เอาเธอ!
ใจเย็นๆ แอลลี่! ไม่เป็นไรนะ ที่รัก ไม่เป็นไร
- ไม่! ปล่อยฉันนะ! - ไม่มีอะไร ที่รัก ใจเย็นๆก่อน!
- ไม่! ปล่อยฉันสิ - ใจเย็นๆ แอลลี่ ไม่เป็นไร
- ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย! - ใจเย็นๆก่อน
- ช่วยด้วย! - คุณหมอ!
ว่ามาซิ
- ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย! - ใจเย็นก่อน!
- ให้เธอ 2 ซีซี - ไม่นะ! ไม่!
ใจเย็นไว้ แอลลี่
- ใจเย็นก่อน แอลลี่ ใช่แล้ว - 1 2...
...3
- แอลลี่ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร - โอเคแล้ว โอเค โอเค
โอเค ไหนดูซิ
ขอดูหน่อย 1... โอ้ เธอไม่เป็นไร
- ดีค่ะ หายใจเข้า - เธอไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร
อยู่นิ่งๆ หายใจเอาไว้ เข้าแล้วก็ออก ทำสิคะ
- ผ่อนคลาย... - คุณจะไม่เป็นไร แอลลี่
- ผ่อนคลายไว้ - แอลลี่
คุณไม่เป็นไรแล้ว ที่รัก
ฉันจะได้พบคุณ
ทุกๆวัน อันแสนงามในหน้าร้อน
ในทุกสิ่ง ซึ่งส่องสว่างและร่าเริง
ฉันจะ คิดถึงคุณ ในด้านนั้นเสมอไป
ฉันจะพบคุณ ในแสงแดดยามเช้า
และเมื่อยามค่ำมาเยือน...
ฉันจะมองไปที่ดวงจันทร์
แต่ภาพที่ฉายนั้นคือคุณ
ฉันจะได้พบคุณ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณคาลฮูน
คุณคาลฮูนคะ
โทรหาคุณหมอ วอน เพตทิต กับ USC โอเคมั้ย
ไม่เจอความดัน ไม่เจอชีพจร ไม่เจออะไรเลย
บอกพวกเขาว่าเรามีเคสหัวใจหยุดเต้น โทรเข้าที่มือถือผม
โอเคค่ะ ตกลง
เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะคะ
มันไม่เป็นไรแล้ว มาค่ะ มาเถอะค่ะ คนดี
ตกลงนะ มาค่ะ มาเร็วเถอะ
ไม่เป็นไรนะคะ ที่รัก มาเถอะ
คุณรู้จักคุณโฮล์มนะคะ
ลองดูค่ะ
โอ้ คุณคาลฮูน
ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ
- รู้สึกยังไงบ้างคะ - สบายดี กระปรี้กระเปร่า
- กำลังจะไปไหนคะ - ผมแค่ออกมาเดินเล่นเฉยๆ
นอนไม่หลับน่ะ
คุณก็รู้นะคะ ว่าไม่ควรทำแบบนั้น มันผิดกฎ
ใช่ ผมรู้
คุณไม่ได้กำลังจะ ไปเดินเล่นเฉยๆจริงๆหรอกใช่มั้ยคะ
คุณกำลังจะไปหาคุณแอลลี่
ผมเพิ่งได้ออกมาจากโรงพยาบาล
และผมคิดถึงเธอ
คุณคาลฮูนคะ
ฉันเสียใจด้วยนะคะ แต่คืนนี้ฉันให้คุณไปพบเธอไม่ได้
แล้วคุณก็ต้องกลับไปที่ห้องของคุณได้แล้ว
ส่วนฉัน
ฉันจะลงไปข้างล่าง
แล้วชงกาแฟให้ตัวเองสักแก้ว
ฉันจะไม่กลับมาเพื่อคอยตรวจดูคุณพักหนึ่ง
ฉะนั้นอย่าทำอะไรโง่ๆนะคะ
ไง
โนอาห์
จ้ะ ที่รัก
ผมขอโทษนะ ที่ผมอยู่ที่นี่เพื่อคอยอ่านให้คุณฟังไม่ได้
ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ฉันกลัวเหลือเกิน ว่าคุณจะไม่กลับมาอีก
ผมจะกลับมาเสมอจ้ะ
มันจะเกิดอะไรขึ้น
ในตอนที่ฉันไม่สามารถจดจำอะไรได้อีกต่อไปแล้ว
คุณจะทำยังไงคะ
ผมจะอยู่ที่นี่
ผมจะไม่มีวันทิ้งคุณ
ฉันจำเป็นต้องถามอะไรคุณอย่าง
อะไรเหรอ ที่รัก
คุณคิดว่า
ความรักของเรา
จะสร้างปาฏิหาริย์ได้มั้ยคะ
คิดสิจ๊ะ
นั่นคือสิ่งที่นำคุณ กลับมาหาผมในทุกครั้ง
คุณคิดว่าความรักของเรา
จะพาเราจากไปพร้อมกันได้มั้ยคะ
ผมคิดว่าความรักของเราจะทำได้ทุกอย่างที่เราต้องการ
ฉันรักคุณค่ะ
ผมก็รักคุณ แอลลี่
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เดี๋ยวเจอกัน